sultanların en cezalısı
hürrem sultan'ın ilk sürgün deneyimini yaşarken,
sultan süleyman'a yazdığı mektupda dile getirdiği retoriktir.
hürrem, işlemediği bir cinayetle suçlanip sürgüne gönderilir. zira medeni kanunda, suçu ispat edilene kadar herkes masum olsa bile; harem'de, suçsuzluğu ispat edilene kadar hürrem hep suçludur. o ana kadar zindan, kalfalardan dayak, gözde olduğu hâlde ceraha çıkarma gibi birçok şiddete maruz kalan hürrem, ilk kez süleyman'ın da kararıyla sürgün edilince kalbi kırılır ve bir mektup yazar.
aslında bu retorik, hürrem'in genel ahvalidir. süleyman'ın gözü göz değildir. aynı anda 26 kişiyle fingirdediği bilinmektedir. hürrem'e "narım, turuncum, portakalım" deyu fav atıp, başkasına dmden yürümekte beis görmez.
"bana şiirler okuyup, başkaları ile nasıl oluyorsun süleyman?" diye sorar hürrem. süleyman hiddetlenir. "
haddini bil hürrem" der. "ben her cariyeye davrandığım gibi davrandim sana, bir tek sen böyle yanlış anladın? ahahahhhaa bu şiiri ben mi okudum sana? şerbeti fazla kaçırdım galiba, yani neden böyle bir şiir okuyayım yoksa?" diye kanırtır.
"ya o cariyeler gidecek ya da ben yokum" der hürrem. götü başı ayrı oynayam adamla ne işi var zira?
devamını gör...