türklerin ingilizce öğrenememelerinin sebebi (4)

çok basit. türkçede önemli olan eklerdir. ingilizcede kelimeler. türkler hızlı anlaşmaya önem verir. ingilizler doğru anlaşılmaya. türkçe yazıldığı gibi okunur. ingilizce her harf farklı telaffuz edilir. sonuç olarak öğrenememeleri gayet normal.

türkler’in ingilizce seviyelerinin standart avrupa ülkelerinin çok üstünde olduğunu sanıyorum.

+ı going to school.
-am'i unuttu zuağağağağağağağağaaaa, bu jojuh mal.


+a bowowowowowoo
-ba ba ba bi de aksan yapıyor.


+evet çocuklar bu kelimeleri ezberliyorsunuz ama merak etmeyin derste olduğunca az kullanacağız.


+kardeşim çok iyi biliyorsan ancak öyle konuşmalısın.
- e o zaman nasıl gelişecek?

+ı ate sandwich before ı went to school.
-perfect kullanmalıydın beceriksiz alt insan seni.


+şu kelime ne demek?
-bilmiyorum.
+boşa çabalamışsın.

ve benzeri diyaloglar bu sebeplerin sadece bir kısmıdır.

sürekli gramer dayatması olması

tek sebebi basliktaki parantezin icindeki 4 tur. diyecek lafim yok. yaziklar olsun hepinize.

neden parantez içinde dört?

türkçe ile ingilizce arasındaki dilbilgisel mesafe çok büyük. türkçe sondan eklemeli, ingilizce analitik bir dil. cümle yapısı, zaman kavramı, kelime türetme mantığı tamamen farklı. yani türk için ingilizce öğrenmek, mesela bir ispanyol'un öğrenmesinden çok daha zor başlangıç noktasında.

dil yapıları farklı. bu bir zorluk getiriyor. ama ingilizce sanki daha üstün dilmiş gibi türkler'in öğrenmekte zorlandığını iddia edenlere inanmayın. çünkü değil. aksine türkçe öğrenen pek çok yabancı, türkçe'nin mantığını anlayınca gayet kolay öğrenilen matematiksel bir formül gibi algılanabilen bir dil olduğunu söylüyor.

ikinci ve bence asıl sebep, türkiye'de dil eğitimi doğru şekilde yapılmıyor. sadece ingilizce değil.
doğru öğreten, dili sık sık kullanarak öğreten kurumlar var. ama bunlar nadir, herkesin ulaşabildiği okul veya kurslar değil. devlet okullarında yaygın dil öğretim şekli o kurumlardaki gibi değil.

12 yıl boyunca haftada 4-5 saat ingilizce dersi alarak hiçbir yere varamıyor olmamız gayet normal. yani çocuklara ingilizce yada yabancı dil öğretmek amacındaysak hali hazırda işe yarayan yöntemleri devlet okul müfredatında uygulamak lazım.

zaten internet ve bilgisayarların yaygınlaşmasıyla, okulun öğretemediği ingilizce'yi çocuklar bilgisayar oyunu oynayarak bile öğreniyor. bu da türkler'in dil öğrenme becerisinde sorun olmadığını kanıtlıyor. sorun devlet okullarında dil öğretiminde yıllarca uygulanmış yöntemlerde.

bu başlığın sonunda ki parantez içinde dört niye var?

yabancı bir ülkede yıllarca yaşamadan veya yabancı bir eş sahibi olmadan yabancı dil öğrenemezsin. yabancı dil bilmek derken minimum c seviye dil bilgisi ve akıcı telaffuzdan bahsediyorum. 500-1000 kelime ezberleyipte dil bilimci kesilenler gelmesin please. hoş biz kırsalda yaşaya yaşaya türkçeyi de unutmaya başladık.

tv'de dublaj yapılan ülke yurttaşları ingilizce öğrenme zorluğu/azlığı çekerler, yunan, italyan, türk. tv'de dublaj yerine alt yazı kullanımı yaygın ülkeler almanya, hollanda, belçika, isviçre ingilizce öğrenme zorluğu çekmezler.

ülke yönetimlerinin bir kararı dır bu. 'yönetsel sosyal sos'*lara örnektir.

(bkz: türklerin ingizce öğrenmemelerinin sebebi)

yahudi 1, ingiliz 2

bu 2 milletin dillini de dinini de ...

hem beni sömürecekler hem de dillerine mi ilgi duyayım?

full time çalışmaları,zaruret halleri, beyinsel öğrenme bozuklukları,dikkat eksikliği,özgüven eskikliği

türk aksanıyla konuşmaktan utandıkları için ingiliz aksanıyla konuşmaya çalışmaları, bunu da beceremeyip dilden soğumaları. ruslar gayet güzel ingilizce konuşur ve dertlerini de anlatırlar. kimse onları rus aksanıyla konuşuyor diye yargılamıyor. hatta artık o aksan bir kimlik oldu onlar için.

kelimeleri yanlış telaffuz etmekten utanmayın. ağzınızı anglo-sakson gibi bükmeye çalışmayın. gerek yok. konuş gitsin, anlıyor karşındaki.

bence türklerin çoğu derdini anlatabilecek kadar ingilizce biliyor, bilmesek bile derdimizi anlatmanın bir yolunu buluruz biz. bizim sorunumuz başkasının derdini anlamakta. gerçi türkçe söyleyincede anlatamıyoruz ama neyse.

gramer mimarisinin farklı olmasından kaynaklanan sebep.

ingilizce ve çoğu avrupa dilleri orta doğu kökenlidir. türkçe ise orta asya kökenlidir ve avrupa dillerinin aksine son eklidir.

ingilizce'de duyguları ifade ederken yardımcı fiil kullanılır. duygusal anlam yardımcı fiillere bağlıdır. türkçe'de ise bu durum ses tonuna bağlıdır. bu yüzden ingilizce bilmeme rağmen muhatabımla duygusuz konuşurum. o yardımcı fiiller bana bir şey ifade etmez mesela.

ama bir italyan veya ispanyol örneğin; ana dillerinde aynı mimari kullanıldığı için türklere göre ingilizce'yi çok kolay öğrenirler; -ki birçok kelime zaten köken olarak aynıdır.

el cevap.
the answer.
yanıt, yanıtı.

bu arada ek bilgi;

bir deney yapalım. iki adet toplantı salonu olsun. her bir toplantı salonunda ayrı ayrı altı kişi bulunsun. yine her iki toplantıda aynı konular konuşulacak. başka bir konu açılmayacak. birinci salondaki toplantı türkçe yapılsın, ikinci salondaki toplantı da ingilizce yapılsın.

soru:

hangi toplantı daha erken biter?

ingilizcede "yes" kelimesini yazılışıyla okuyoruz ama "congratulations" kelimesinde işler değişiyor, o yüzden öğrenemiyoruz. ağızdan "kongencileyşıns" gibi bir şey çıkıyor.

ana dilimizi öğrenirken anne karnında itibaren maruz kaldık.
aynı şeyi ingilizce için hazırlık okurken yaptım.
sıra arkadaşımla basit bir şey konuşurken bile ingilizce konuştuk.
yetmedi eve gidince mesajla pratik yaptık.
okuldaki sorulara yanlış bile olsa cevap vermekten çekinmedik.
bunlar sonrası beraber seviye atladık.
sene bitimi b1 ile mezun olduk.

ben c1-c2 konularını da kurs olarak aldım ama maruz kalma kısmı eksik kalınca anlasam bile pratiğe dökemedim.

sözün özü bir dili öğrenmenin anahtarı ana dili öğrenir gibi maruz kalmak.
bir de iç sesinle bile ingilizce düşünmek gerekiyor.

ekşidrn kopyala yapıştır yapışmış gibi duran olay
5 ne zaman gelir

yapay zeka sayesinde gerek kalmaması.