tholindis yazar profili

kargayı izliyorum.

cesetlerden parmak izi alınırken parmaklar buruşmuş ise tırnak dibinden veya birinci boğumun altından gliserin ile su karışımı enjekte edilir. iyi geceler.

her türlü olasılık olabilir tabii ki. bana kalırsa yakın çevredeki gizli narsist aranmalı. iliklerine kadar sömürülmeden fark et düzlüğün ilk adımını at.

monk.

kesinlikle eylül ayı. hava bi dengesiz , okul alışverişine çıkan 6-18 yaş skalasındaki her öğrenci ve aileleri her yerdeler . zaten lafım meclisten dışarı eylül ismindekileri de sevmememle birlikte telaşlı bir ay oluşu. sene içerisinde 2. kez yılbaşı seçilecek olsa eylül derim. bir şeyler bitiyor bir şeyler başlıyor . deniz , kum , güneş mi desek yoksa şiir okumaya mı başlasak karar veremedim.

fakat allah kahretsin insan anlatmak istiyor albayım; böyle budalaca bir özleme kapılıyor. bir yandan da hiç konuşmak istemiyor. tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor fakat benim de sevmeye hakkım yok mu albayım? yok. peki albayım. ben de susarım o zaman. gecekondumda oturur, anlaşılmayı beklerim. fakat albayım, adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar? sorarım size: nasıl? kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı? ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek. bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum. tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan; bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor.

okuduktan bir süre sonra kendine gelebiliyor insan. evde 3 kitaplık var ben dışında biri bulsun okusun istemem.

recep bey. edebiyatçım olur kendileri. bir seferinde derste kağıt bir uçak süzülmüştü , kağıdı yerden alıp parçalara ayırmış ve atanlara bunu yiyeceksiniz demişti. bir akşam bi anda bizden ayrılmaya karar verdi. ilk defa koca bir okulun tüm derslerinin cenaze olduğunu görmüştüm.

aslında büyük konuşulmaması gerektiği ve yaptığın şeyin de o kadar kötü gelmediği andır. tabuların çatlar , kendini bir tuhaf hissedersin.

ben sana rastladığım günlerde, hangi günlerdi onlar?
tuhaf şey bir günde değişiyor kişi. senden öncesi öyle uzak ki anılar bile yok sanki
geldin masaya oturdun ve hayatımı böldün bir milat gibi.

…joel, siliciler buraya geliyor. ya beni başka bir yere götürsen? ait olmadığım bir yere. sabaha kadar orada saklanırız…

ilhan irem.

ivan gonçarov.

bahar aylarında akşamüstü esen ılık rüzgar. :)

evde iki resmini de karşıma alarak saatlerce bakıyorum ve bu saadet beni adeta sarhoş ediyor. sevinçten ağlamak istiyorum. ben son zamanlarda her şeyden ümidimi kesmiş, kendimi gülen, oynayan hayattan ayırarak birkaç türlü kitabın arasına atmış bulunuyordum. sen bu karanlık ömrümün içine bir sevinç ışığı gibi, kurumaya yüz tutan ekinlere can veren bir nisan yağmuru gibi birdenbire geldin.