toshiro yazar profili

(bkz: midnight in paris)

evi de temizlerim yeri gelir bulaşık da yıkarım yemek de yaparım yeri gelir eşim yapar. hangimiz o an müsaitsek ya da daha az yorgunsak falan...ee noluyor şimdi böyle olunca ?

abi gidin, kesinlikle gidin. 2-3 senedir gidiyorum ben bi terapiste. böyle bir şey yaşamadım. tabi gideceğiniz psikolog ya da terapistle o etkileşiminizin tutması çok önemli bir detay ama tutturabilirseniz bırakmayın.

neden gidin? bunun cevabını burada yazılan "neden gidilmemesi gerektiği" tezlerine naçizane yanıtlar vererek açıklayayım :

"bi arkadaşınızla için, gitmeye gerek yok" öncelikle o içtiğin arkadaşın sana nesnel bir yaklaşım sunmayacak. seni az çok ya seviyordur ya da nebleyim eskiden yaptığın bi davranışından dolayı öfkelidir, sana karşlı hırslıdır. yaptığı yorumlara bunlar etki edecektir. hadi diyelim ki nesnel bir yaklaşım sunuyor. arkadaşın psikolojiye ne kadar hakim? tecrübesi nedir? çok tecrübeli dahi olsa sana vereceği tavsiyeler nesnel olmaz.

"ya ben evi baştan aşağı bir temizliyorum, terapiden daha iyi valla billa" bunu ben de zaman zaman diyorum bazı eylemlerim sonucunda ancak bu terapi falan değil tabi ki, sadece anlık ya da günlük bir rahatlama.

"genetik bir hastalığınız yoksa..." travmaların da nesilden nesile aktarıldığı bilimsel olarak kanıtlanmış bir şey.

"çok pahalı..." evet bazı özel klinikler, terapistlerin uçuk ücretleri olabiliyor ancak 4-5 psikologun birleşerek kurduğu yine özel psikolojik kliniklerde ya da vakıf hastanelerinde ücret daha uygun oluyor. devlet hastanesine bu anlamda hiç gitmedim ama pek öneremiyorum. emin olun ki bu iş, üzerinize aldığınız alacağınız kıyafetlerden, atıştırmalıklardan vb. harcamalarınızdan çok daha elzem.

başlıktaki bütün yazılanları okumadım tabi ki ancak diğer anti-tez üretenlerin de benzer yaklaşımlar sunduğunu düşünüyorum.

velhasılı kelam, gidin.

bireyin kendisi ile olan ilişkisini sağlam bir şekilde sorgulamasını gerektirecek durum. evet insan sosyal bir varlıktır ve aidiyet önemlidir ancak varolmak için bir zaruret veya ihtiyaç söz konusuysa orada varlıktan bahsetmemiz komik olur.

sanıyorum ki mevlananın bir sözüydü : yokluk, varlığın aynasıdır.

toplasan 10 etmeyecek il dışında bütün ülkeyi gezdim zamanında otostopla. binlerce fotoğraf çektim ama şimdi içinden seçmeye kalksam bile yarım saatimi alacağı için uğraşmaya gözüm yetmiyor ama ilk aklıma gelenler : sivas divriği ulu cami, ağrı dağı ve ishakpaşa sarayı ve artvin'in içi değil ancak köylerine sarkan yeşil yolları.

osmanlı'daki favori padişahlarımdan bir tanesidir. aslında mahmud'un yaptıklarını başlangıçta ııı. selim başlatmışsa da, yanlış olmayacaksa temellerini atmışsa da, selimin hükümranlığı çok uzun sürmemiştir, isyanlardan ötürü.

halk arasına karışması, kılık kıyafetini değiştirmesi, sakalını kısaltması, yabancı dil öğrenmeye çalışması ve bu konuya önem vermesi gibi nedenlerden ötürü gavur padişah olarak bilinmekle birlikte bir diğer mahlası (lakabı), adlidir.

tanzimat'ın hatta günümüz türkiyesinde hala devam eden birçok kurumun temellerini atmıştır. yaptığı reformları tek yek sayma gereği duymuyorum.

yaptığı reformlar bir yana, eğitime özel bir önem vermiş olmakla birlikte eğitim konusunda yaptığı kritik bir hata vardır. mühendishane, tıbbiye ve harbiye okulları açarak özellikle askere yönelik eğitimlere önem vermiş ancak bu okullarda okuyacak öğrenci bulamamıştır. medresenin okutacağı dersler konusunda "bu iş, din işlerini ilgilendiren bir konu" diyerek topu şeyhülismala atması ve şeyhülislamın da eğitimi fen, matematik yerine dini bilgiler üzerine inşa etmesi neticesinde açtığı yükseköğrenim gören okullarda okuyacak öğrenci pek bulunamamıştır. gelenler de basit aritmetik işlemleri yapamayacak durumdadır.

böyle kritik bir hata yapmış olsa da diğer yaptıkları, yapmaya çalıştıkları takdire şayandır. yerinde rahat uyusun.

geçen gün bi kafeden kahve alıyorum "teyk ewey (take away) mi olacak" dedi. dedim o ne ya? şimdi son zamanlarda da overthinking kalıbını çok duyuyorum, görüyorum. o da fazla düşünmek anlamına geliyor galiba. bi de sosyal medyada ghostlamak deyimi var sanırım ama onun ne olduğu konusunda hiç bir bilgim yok.

ya şimdi tabi ki tdk müfettişi gibi takılmak istemiyorum ama bu nedir abi ya? yeri geldiğinde küfür etsen veya argo konuşsan ortalık ayağa kalkar ama bunları deyince "çağa ayak uydurmuş" mu oluyorsunuz? ya da 2 kelime eksik söyleyerek kazandığınız zamanda kansere çözüm mü buluyorsunuz laboratuvarda?

ama sorsan herkes ülkesini ve atasını çok sever. aynen canım kardeşim ya, aynen öyle.

kibrin hammaddesidir.

gabriel garcia marquez'in yüzyıllık yalnızlık kitabındaki albay aureliano buendia'nın bıyıklarıdır.

bazı 12. sınıf öğrencilerimin yanımda sigara içmelerine göz yumuyorum.

olması gereken şey aslında basit : öğrencilere yeteneklerine uygun eğitim ortamı sağlamak. yoksa müzisyen olacak olan çocuğun matematik dersinde disiplin sorunu çıkarması normal.

bununla birlikte bir iş yerinde çalışarak alnının teriyle insanlar rahatlıkla tatil yapabilmeli, ev araba alabilmeli yoksa çocuk "adam gibi yaşamayacaksam ne diye gidip elektrikçi olayım ki" diye sorar ki haklıdır da o yüzden önce ekonominin yoluna girmesi gerek eğitimin toplanması için.

gündemde koltuk kavgaları, savaşlar, karpuz kelek çıktı diye manavın kafasına sıkanlar, yıllardır biriktirdiği altınları dolandırıcıya kaptıranlar oldukça ilgilenmiyorum ve ilgilenmeyecem de.

fotoğrafını falan atmakla uğraşamıcam ama yakın zamanda yavru bir kedi sahiplendik. üstüne üstelik de bir dişi ve böylece evde 2 tanesi cimcime olmak üzere 4 tane dişinin arasında kaldım. allahım sana geliyorum...

adını da kızlar maya koydular. maya aşağı maya yukarı. kediye müthiş şekilde keraneci diye hitap edesim var. ancak kızlar anlamını sorduklarında verecek cevap bulamıyorum. kötü bir şey desem, kediye niye söylüyorsun? iyi bir şey desem okulda kullanma ihtimali var.

ama ortada bir kedi, hele ki yavru bir kedi varsa o her şekilde keranecidir ve o şekilde çağrılmayı hak ediyordur.

mayaymış...pırt!

dibini dövdürüyordur.

bu arada ben de zaman zama slim içerim ama çabuk bitiyor lan

prens dizisinde geçen bir replik.

hayatımızdaki kendimiz dışında neredeyse hiç bir şeyi kontrol edemeyiz, edemiyoruz zaten. her şey kendi akışında ilerliyor. kimine göre tesadüf kimine göre kader kimine göreyse karma...ama adı her ne olursa olsun bir bilinmezlik silsilesi içerisinde ilerliyoruz ve ilerleyecez. insan kendi varoluşunu hatta çoğu zaman yok oluşunu bile kontrol edemiyorken geri kalan sonsuz sayıda değişkenin hangisini kontrol edebilir? evet, bu insana güçsüz olduğu hissiyatını verebilir. insan güçlü müdür güçsüz müdür bu da bambaşka bir beyin fırtınası konusu ancak bunu şimdilik bir yana bırakarak yazımın ilk cümlesine döneyim:

evet hayatımızı büyük oranda tesadüfler (veya kader) yönlendiriyor olabilir (benim naçizane görüşüm gereği) ancak bu durumlar karşısında alacağımız reaksiyonları, vereceğimiz tepkileri, içinde dalgalanacağımız duygu durumlarını her ne kadar geçmişten ve şu anda yaşadığımız travmatik durumlar etkili olsa da belli ölçüye kadar kontrol etmemiz mümkündür.

belki de ilk başta yazmam gerekeni en sonda yazayım o halde : bir şeyleri kontrol etme ihtiyacı neden ki ?

öteleyenlere yönelik bir motivasyon cümlesi, mottosu.

bu adamı eskiden beridir hep pavarottiye benzetmişimdir. iyidir kötüdür orasını bilemem ancak bir dönemin haberlerine öyle ya da böyle damgasını vurmuştur.

yaşıyorsa da öldüyse de yolu açık olsun.

ukdeler arasında gezerken gördüm de böyle bir şey mi vardı yoksa yalnızlığı yüceltmenin yeni bi kapısı mı açılıyor