yaban yazar profili

bırak aşık olmayı (bu kadarına zaten gerek yok.) öğretmen olarak bile sevmedi minik veledizinalar beni.

her şeye kendim koşturmaktan o kadar yoruldum ki.

hafta sonu itibariyle başlamıştır.
buralar sert karasal.
adamı öper atar.

öpücüklerle.

şaka lan şaka. asla biriyle uyuyamam zaten.
ama zınk diye uyanırım. uyanamıyorum edebiyatı yapana da söverim. kalkmamız gerekiyorsa kalkarız. ne bu kadar riv riv? taş mı taşıyorsunuz?

soğuk biraz zorlar ama o da uyanmak ile ilgili değil. yataktan çıkmakla ilgili.

kaygı.

ağzıma mıçıyor.

ulan kimseyle de mesajlaşıyorum ki alalalal diyerek girdiğim başlıktır.

bu gece de koca çınar olduk.
hem eğitimciyim hem yaşlıyım.
ooofffff hiç susmam hiç.

pilatese gittim. her yanım ağrıyor.
keşke kendim için bir şey yapmasaydım.

başıma ağrı girdi şu an.
bütün gğn ekrana baktım. bir de sürekli düşünüyorum. kafam bana ağır geliyor artık.

saatlerdir akşam lan sözlük.
zaman geçmiyor.

doğa ile birlikte nisan ayında doğmuşum.
o sebepledir sanırım bayılırım bahara. çiçek çiçek çiçek.

normal insan.
ben götümü yırtıyorum adam lazım. torpil lazım. sözü geçen biri lazım. tanıdık var mı diye beş senedir içim çürüdü.
karşımdaki diyor enerji menerji beklemeyi bırak her şey olacağına varır bilmem ne.
hiçbir derdiniz yok sizin ya. yemin ederim hiç derde düşmemişsiniz.
nefret ettim sizinle muhabbet etmekten. bırakmıyorsunuz da yakamı.

fotoğraf çekmeye çalışıyorum ama kör olduğum için başarılı olamıyorum.

benim için bir bağımlılık hâline gelmiş durum.
eskiden imkan yok diye giderdik. ya da aradığımız kitabın cidden ssıfırı olmadığında mecburen tercih ederdik.
şimdi takıntı oldu. ikinci eli varsa sıfırını alamıyorum.
kapı kapı gezip esnafla muhabbet ederek almaya bayılıyorum. olmadık yerlere gidiyorum bazen.
haftaya ankara'dayım. yine bir liste çıkardım. 5-10 sahafın kapısını çalacağım yine.
temiz ikinci eli varken sıfırını almak cidden kerizlik. hem şehri de gezmiş oluyorum. mis.

arada havalandırın da bir köşede küflenmesin.
ehi.

bizi bugüne kavuşturan yüce yaratıcıya şükürler olsun.
cücük kadar kalan günler beni mahvetti. sürekli uyuyasım var. az az da olsa artık uzayacağını bilmek, bundan daha kısasının olmayacağını bilmek çok güzel.
sıradaki hedef mart.

iğrençtir.
mis gibi kızlar ravza nur'a döndürülmüş.
vallahi bu aileler eğitilmezdir.

çiftçi bir ilçede yaşıyorum. evler ikişer kat. ben zaten girişteyim ve karşı evin önünde iki traktör duruyor. tam camımın karşısında.
dayı pazar sabahı sekizde köklüyor traktörü. soğuktan buz tuttuğu için de motor ısınmadan ya da araç gevşemeden yola çıkamıyor.
sabahın köründe on dakika gümbürtü dinliyoruz.
az önce gitti. bir sabah atlayacağım kasasına nereye gidiyor ne yetiştiriyor yemin ederim bu nedir ya bu ayazda?

bilen bilir (kim bilecekse?) ben aşk insanıyımdır. seveyim sevileyim isterim hep. gezelim, yiyelim, gülelim, sevişelim. ne bileyim işte aşık insanlar ne yapıyorsa onlardan yapalım.
ama o kadar yalnız kaldım ve o kadar salağa rastladım ki şimdi de ben istemiyorum. (sıraya girdiler demiyorum tabii ki.)
ulan şimdi tanı, tanış, güven, anlaş. ne sevdiğini anla. neyden keyif aldığını, nelerden mutlu olduğunu çöz. az çok çevresini anla. süprizler yap. sevsin ya da sevmesin. elini mi tumak lazım. yanaığını mı öpmek lazım. şaka sever mi? hediye ister mi? aldığım şeyi beğenir mi? / kullanır mı? ne yer? ne içer? ne yemez? ay yemek mi seçer? yürür mü? üşür mü? beni mutlu etmek için ne yapar? zevki nasıl? ne izler? ne dinler?
ve sonunda gider mi?

hhooğğğğğğğ ölme eşeğim ölme.

hiç hâlim yok. zaten imkan da yok ama düşününce hevesim de yok.

oofffff öyle bir hâldir ki bu. keşke olmasa.
mesela ben bugün merkeze doğru yürüyüp bi bira içip yılbaşı pazarında sağa sola bakıp ağaç baskılı çorap alsam.
ama yapamıyorum çünkü işim gücüm var.

o kadar istiyorum ki bunu.
kafamda planla ryapmaya da başladım. kenarda biraz param var. sözleşme bitince işi bırakırım. basar küçük bi yere giderim. ne bileyim sinop mesela. batı karadeniz kıyıları hep o küçük sahil kasabası/ kenti havası veriyor bana. kendimi döndürecek kadar para kazansam yeter. boş zamanlarda sahilde bi yürüyüş. her fırsatta ormana kaçmak. seni hiç tanımayan insanlarla selamlaşmak. akşam sahilde bileklik satmak. kimse almasa da kenarda gitar çalan müzisyeni bedavadan dinleyebilmek. o kadar istiyorum ki gamsız bir hayat.

ama işte yaş faktörü var.
çok geç kaldık bunlar için çok.