30 yaşında ailemle yaşıyorum diye ağlayan hırbo

bu arkadaşa kusulan nefreti anlamıyorum. birine yol göstermek ya da fikir vermek istiyorsanız, bunu daha merhametli şekilde yapabilirsiniz. karşınızda zaten mental olarak çökmüş bir adam var. bu noktaya bir günde gelmediğine hepimiz hemfikiriz herhalde? ben de okuduğu alanda iş bulamayanlardanım. okuldan mezun olduktan sonra barmenlik yapmaya başladım hala ekmeğimi oradan kazanıyorum. mutlu muyum? eh işte ama hala kendi alanımla ilgili ne yapabilirim diye mücadele ediyorum bir şekilde ve kimsenin eline bakmamak için, bağımsız bir birey olabilmek için de bu sömürü düzeninde ucuz iş gücü olarak emeğimi satıyorum.
evet gidip bi işe çalışabilir, evet bir işin ucundan tutup bir şekilde kendini sıfır noktasından bir noktasına getirebilir ama nefret kusmak neden, hadi nefret kusmak istiyorsunuz bu çocuğa neden? nefret kusacaksak toplanıp şu iğrenç düzene nefret kusalım. bize bunları yaşatan hükümete karşı iki söz söyleyelim. onu yapanı neden göremiyoruz?