açık sözlülükle patavatsızlık arasındaki sınır

konuştuğun sözü karşıdakini düşünmeden ve sırf içinde kalmasın diye söylüyorsan patavatsızlık,

karşındakinin bir sorununu aşması ya da onun göremediği bir detayı işaret etmek amacıyla söylüyorsan ise açık sözlülük olarak adlandırırsak yanlış olmaz sanırım.

bu iki konuşma üslubu arasındaki dengeyi ayarlayamayan kişiler genelde olmadık yerde olmadık lafı konuşup '' ya napiim ya benim içim dışım bir ben dostum ve dost acı söyler '' demeye başlar.

oysa ki bazen de zamanlama her şeydir.

çok çok taze bır şekılde maruz kaldım buna mesela.

doğrucu davutlar meydane, hepsi birbirinden şahane.

açık sözlülükle patavatsızlığı ayıran tek sınır haddini bilmektir.

doğruyu söylerken haddini bilmiyor, saygısızca dile getiriyorsan bunun adı patavatsızlıktır.

“ayıbın en büyüğü, sende olan bir ayıpla başkasını kınamandır.” der susarım.

o sınır aşıldı mı tat kaçıyor. fren yapmak lazım. öyle dört nala giderken paldır küldür vuruyorsun duvara.

insanların elinde olmayan sebeplerden oluşan görünüş ve davranışlarına asla ama asla laf etmem. linç yediğim bir konu üzerinden örnek vermek istiyorum; esmerlik doğuştan gelen ve değiştirelemeyen bir şeydir. ama ter kokusu ve kişisel temizlik halledebileceğimiz ve üstesinden gelebileceğimiz bir durumdur. yani bir insana esmer olduğu için bir şey demem ama ter kokuyorsa kokuyorsun diyebilirim. yağlı saçlara da çözüm var mesela. ama insanın içinin pisliğine ve kötü kalplerine çözüm yok maalesef.
örneğin bir yazara nickaltından saldırmak bence patavatsızlıktır ama özel mesajla isterse küfür etsin bu açık sözlü olmaktır. tıpkı herkesin ortak algısı ve ortak kullandığı bir kelime olan göte göte demenin patavatsızlık olmadığı gibi.

yoktur
ben açık sözlü bir patavatsızım
veya
patavatsız bir açık sözlüyüm.

bazen sevdiğim insanlara karşı değilim
çok sevdiklerime karşı öyleyim
çünkü çevresindeki herkes o kişinin yüzüne bakarak yalan söylüyor
bu en büyük kötülük.

akrabalarımdan biri sürekli ben açık sözlüyüm düşündüğümü pat diye söylerim diye anlatıyordu kendini hep açıkçası hiç doğru bulmuyorum her şeyi söylemek marifet değil insanlar herkese her şeyi söyleme cesaretini bulamamalı ve kimin nerde ne yarası olduğunu bilemeyiz öyle her ağza gelen söylenmemeli yanlış buluyorum evet. doğru şey doğru yerde doğru zamanda ve doğru şekilde söylenmeli.

genelde oğlak ve koç burcu erkeklerinin karıştırdığı kavramlardır.

ben sanırım bu sınırda gidip geliyorum.

çok sevdiğim bir söz vardır; her doğru her yerde söylenmez. buna uygun davranmayan patavatsızdır. bazı doğruları inanın söylediğiniz insan da görebiliyor yani geri zekalı değildir ama insanların bazen kabalığa, doğruyu söylüyorum ben ya patavatsızlığına değil bir omuza ihtiyacı olabiliyor.

dostunu ya da muhattabı kimse onu yerecek zaman da vardır. bunun zamanlamasını yapamamak bile büyük bir kabalıktır. ben cinsiyet gözetmeksizin bu tarz öküzlerden uzak duruyorum. sınır tam olarak öküz müsün dedirtmemektir. biraz patavatsızca oldu lakin en net tanımı budur.

ben uzun zamandir açık sözlü bir insana denk gelmedim. o yüzden insanlar açık sözlüler mi yoksa patavatsızlar mı diye kafa yormuyorum. eskiden vardı böyle bir sınır evet. şimdi herkes çıkarlarına bakar olmuş.