1.
bir (bkz: adnan yücel) şiiridir.
sabrın çalkalanıp taştığı sulardadır
çığlıklarla parçalanmış uykularda
buruşturulup atılmış aşklarda
ve çalınmış mutluluklardadır
ses ile yürek
büyük rüzgarların o yanık şarkısı
hala yükselir içimizden, dağılır
coşkunun doruklarında sürer yankısı
ilk kurban adanırken bir nehire
korkunun ilk nisanında başlamıştır
gözyaşının ilk damlasından kalma
yaslı baharlarla gelmiştir bugüne
kanla yazılan yasalarla
açlığın otağ kurduğu sabahlarla
ve sonuçsuz kalan ahlarla gelmiştir
acıya kurşun işlemez artık
ölüm bile bu acıyı cellat bilmiştir
yok bundan böyle ter yarası
zincir tutsaklığı ve sabır
kırbaç yalvartması sessizliğin
can pazarı ve kahır yok
herşey yaşanan şu gün gibi gerçek
adımız halk olduğu günden beri
bir direnç olmuştur bizde sevinçler
şimdi acının her kuraklığında
onlar
yüreğimizin ovalarına çiselenirler
boşuna değil bu ölürcesine sevmek
ve ölürken bile yürümek
boşuna değil
hep yatağı olduk tarihin ırmağının
yenilgilerle durulmanın
zaferlerle köpürüp kabarmanın
ama hiç bir zaman
anası olamadık geçmişi doğurmanın
yıldızlar ve sular tanıktır
aç ve kavruk bir memeden
direnmeyi yudum yudum emen
bir çocuk gibi öğrendik
ve direndik
ordular kurduk türkü renklerinden
bütün ağıtları bir hücumda yendik
acıya kurşun işlemez artık
biz yaşamayı zulümsüz sevdik
sabrın çalkalanıp taştığı sulardadır
çığlıklarla parçalanmış uykularda
buruşturulup atılmış aşklarda
ve çalınmış mutluluklardadır
ses ile yürek
büyük rüzgarların o yanık şarkısı
hala yükselir içimizden, dağılır
coşkunun doruklarında sürer yankısı
ilk kurban adanırken bir nehire
korkunun ilk nisanında başlamıştır
gözyaşının ilk damlasından kalma
yaslı baharlarla gelmiştir bugüne
kanla yazılan yasalarla
açlığın otağ kurduğu sabahlarla
ve sonuçsuz kalan ahlarla gelmiştir
acıya kurşun işlemez artık
ölüm bile bu acıyı cellat bilmiştir
yok bundan böyle ter yarası
zincir tutsaklığı ve sabır
kırbaç yalvartması sessizliğin
can pazarı ve kahır yok
herşey yaşanan şu gün gibi gerçek
adımız halk olduğu günden beri
bir direnç olmuştur bizde sevinçler
şimdi acının her kuraklığında
onlar
yüreğimizin ovalarına çiselenirler
boşuna değil bu ölürcesine sevmek
ve ölürken bile yürümek
boşuna değil
hep yatağı olduk tarihin ırmağının
yenilgilerle durulmanın
zaferlerle köpürüp kabarmanın
ama hiç bir zaman
anası olamadık geçmişi doğurmanın
yıldızlar ve sular tanıktır
aç ve kavruk bir memeden
direnmeyi yudum yudum emen
bir çocuk gibi öğrendik
ve direndik
ordular kurduk türkü renklerinden
bütün ağıtları bir hücumda yendik
acıya kurşun işlemez artık
biz yaşamayı zulümsüz sevdik
devamını gör...
2.
adnan yücel imzalı eser olup 1985 yılında yayınlanmış bir şiir kitabıdır.
adnan yücel'in okuduğum ikinci şiir kitabı oldu, diğerine nazaran daha iyi şiirler olduğunu düşünüyorum.
bu kitabında ayrılık ve acıya kurşun işlemez temalı şiirler sanki daha fazla yer tutuyor, şiirleri çok sevdim, çok etkileyici ve sarsıcı dizeler olması açıkçası ilaç gibi gelen bir durum ve ben şiirlerde bu keskinliği çok seviyorum, sarsıcı olması eseri daha iyi kılıyor.
geri dönüşü olmayan sonsuz ayrılıkları anlattığı şiirleri fazla iyi buldum, birinin yokluğunda anlam denen yaşama sebebinin kalmayışını hissettirdiği şiirler çok iyiydi.
aşkı ve ayrılığı bu denli iyi şiir formuna dönüştürmesini çok güçlü buldum,
yalnızlıktan ağlardık dizesi ise kimsesizlikten ziyade anlaşılamamanın verdiği acıyı gösterir gibiydi.
her aşkın bir serüven, her ayrılığın en büyük acı olduğunu belirttiği dizeleri düşündürücüydü.
acının tekrarı var iken mutluluğun tekrarının olmayışının verdiği acı ve kırgınlık duygusu bazı şiirlerde ustalıkla işlenmişti,
bir türlü sonsuzluğu göremedik dizesini felsefik buldum, sonsuzluk dediği şey belki de kavuşmaktır, ya da ayrılınan kişiyi bir daha görebilmektir..
kesinlikle iyi bir şiir kitabıydı, hayata dair duyguları ve acıyı yansıtma biçimi şiirsel olarak tatmin edici bir düzeyde olduğundan okuması da ayrı bir güç verecek şiirler olduğunu söyleyebilirim.
kitaba puanım 10 ama şunu bilin ki acıya kurşun işlemez
bizi bu deprem günlerinde
inan ki bir şiirsiz yaşamak
bir de sensiz savaşmak öldürür.
uzun uzun baktılar yalnızlığıma.
ölürcesine sevebilir misiniz
siz bu sevmeyi öldürebilir misiniz?
artık vakit geldi demektir
ayrılığı çalıyor saatler
o yolculuk mutlaka başlayacak
bir daha dönmemek üzere
çünkü bende sabah başlıyor
sende ise bitimsiz bir gece.
artık ne yırtılmış bir resim
ne kırılmış bir çerçeve
çekip giden bir yolcuyu
bir daha döndüremez geriye
her şiir bir dünyadır çünkü
kaybolursun kaybettikçe
ağlayamazsın...
bilirsin ki en büyük acılar hep ayrılıkla başlar bir serüven olur her ayrılık
nasıl anlatsam
anlayamazsın.
adnan yücel'in okuduğum ikinci şiir kitabı oldu, diğerine nazaran daha iyi şiirler olduğunu düşünüyorum.
bu kitabında ayrılık ve acıya kurşun işlemez temalı şiirler sanki daha fazla yer tutuyor, şiirleri çok sevdim, çok etkileyici ve sarsıcı dizeler olması açıkçası ilaç gibi gelen bir durum ve ben şiirlerde bu keskinliği çok seviyorum, sarsıcı olması eseri daha iyi kılıyor.
geri dönüşü olmayan sonsuz ayrılıkları anlattığı şiirleri fazla iyi buldum, birinin yokluğunda anlam denen yaşama sebebinin kalmayışını hissettirdiği şiirler çok iyiydi.
aşkı ve ayrılığı bu denli iyi şiir formuna dönüştürmesini çok güçlü buldum,
yalnızlıktan ağlardık dizesi ise kimsesizlikten ziyade anlaşılamamanın verdiği acıyı gösterir gibiydi.
her aşkın bir serüven, her ayrılığın en büyük acı olduğunu belirttiği dizeleri düşündürücüydü.
acının tekrarı var iken mutluluğun tekrarının olmayışının verdiği acı ve kırgınlık duygusu bazı şiirlerde ustalıkla işlenmişti,
bir türlü sonsuzluğu göremedik dizesini felsefik buldum, sonsuzluk dediği şey belki de kavuşmaktır, ya da ayrılınan kişiyi bir daha görebilmektir..
kesinlikle iyi bir şiir kitabıydı, hayata dair duyguları ve acıyı yansıtma biçimi şiirsel olarak tatmin edici bir düzeyde olduğundan okuması da ayrı bir güç verecek şiirler olduğunu söyleyebilirim.
kitaba puanım 10 ama şunu bilin ki acıya kurşun işlemez
bizi bu deprem günlerinde
inan ki bir şiirsiz yaşamak
bir de sensiz savaşmak öldürür.
uzun uzun baktılar yalnızlığıma.
ölürcesine sevebilir misiniz
siz bu sevmeyi öldürebilir misiniz?
artık vakit geldi demektir
ayrılığı çalıyor saatler
o yolculuk mutlaka başlayacak
bir daha dönmemek üzere
çünkü bende sabah başlıyor
sende ise bitimsiz bir gece.
artık ne yırtılmış bir resim
ne kırılmış bir çerçeve
çekip giden bir yolcuyu
bir daha döndüremez geriye
her şiir bir dünyadır çünkü
kaybolursun kaybettikçe
ağlayamazsın...
bilirsin ki en büyük acılar hep ayrılıkla başlar bir serüven olur her ayrılık
nasıl anlatsam
anlayamazsın.
devamını gör...