ahmet selim

zaman gazetesi'nde sessiz ama dolgun akan bir ırmağın kolu gibi muazzam yazılar yazan, fethullah gülen'e de şahsen bağlı bir münevver idi. kendisini ilk tanımam metin oktay hakkında yazdığı bir yazı vesilesiyle olmuş. sonrasında eski yazılarını da hızlıca okumuştum. maalesef yanlış mecrada ve yanlış bir mahfile perestiş etmiş, ilminin ve ahlakının zekatını aldatıldığı koyun postundaki kurtlardan oluşan bir yapıya vermişti. 16 temmuz 2016 sabahı evine beyhude yere baskın yapıldığında kendisi bir süredir komadaymış. aldatıldığını bilemeden bu dünyadan göçüp gitmesi, yaratıcının ona bir şefkati olarak okunabilir. o zamandan beridir doğru insanların her zaman doğru yerde bulunamayacağı, hain-kahraman, alim-arif gibi mefhumların gece ile gündüz gibi ayrıksı değil birbirine dolanmış vaziyette bir arada da olabileceğine dair dervişane bir fikir edindim.

ahmet selim'in mütevazi denemeleri zaman gazetesi arşiviyle beraber yok oldu gitti. belki bir gün insanları biraz da biz yönetelim diye birbirlerine kurt kapanı kuran odakların kayıkçı kavgasında taraflar, artık taraftar bulamayacak kadar demode olduğunda ahmet selim'i durduğu yer ile değil, insana, hayata, dine, felsefeye dair yazdıklarıyla analiz edecek bir meraklı çıkar.