aileden birinin ölmesiyle gelen boşluk hissi

kabul etmesi çok zor bir boşluk. çok güç kabul ettim.

ilginç bir şekilde ben bu olayı anneannemde yaşamıştım. annem babam çalıştığı için, bana bakan kişi anneannemdi. 7-8 yıl önce kaybetmeme rağmen hala içimde ona söyleyemediklerim var. bazen rüyalarıma giriyor, o zaman söyleyebiliyorum anca. ah keşke yanımda olsan be ninem...

nasıl ki mutluluk ve sevinç geçiyorsa, hüzün de geçecek. erken de olsa, geç de olsa geçecek. izi kalacak, tozu kalacak, hatırası kalacak. savunma mekanizması eninde sonunda devreye girecek. uzun süreceğini düşündüğümüz yaslar bile bir yerde sonlandı.