anahtarlık

bir insanı tanımada en önemli eşyadır. anahtarlık > burçlar.

her seferinde kaybetmeyi nasıl becerdiğimi şaşırdığım eşya. asansör boşluğuna bile düşürmüşlüğüm var.

sevimli bir aksesuar. ayrıca kullanışlı. anahtar ve çantalara takılabildiğinden hem tatlı bir görüntüsü var hemde anahtarları bir arada tutmak ve çantadan el yordamıyla çıkarabilmek için biçilmiş kaftan.

alışamadığım tek aksesuar.

herkesin şiddetle değiştirmemi istediği aksesuarım. 2 anahtarım var. bu iki anahtarı astığım 10a yakın anahtarlığım var. hepsi çarşamba pazar’ı gibi, birbirine bağlı. sebebi ise çantama elimi attığımda şıp diye bulma isteği. üniversitedeki bir arkadaşımdan görmüştüm ben de.

kaybedenlere tavsiyem peluş olanlarını alsınlar. hem çantada kolay bulunuyor hem de çok güzeller. keşke çabucak kirlenmeseler.

geçen ay iş yerinde tadilat yapıldı. birkaç kapı ve haliyle kilitleri de değiştirildi. doğmamış çocuğa don biçer gibi daha kapıları kullanmaya başlamadan anahtarlık dağıtmaya başladılar. ortada kapı yok ama herkes şakırdıyor içerde. lan kapının haberi yok daha takılacağından. kurbanlık koyun gibi bekliyor depoda.

birkaç gün sonra genel müdür geldi. g.tümüzde de ayı bağıran bir gün. işler yoğun. kadın her şeyi bir kenara bıraktı benim anahtarları gözlemiş olacak ki bana "sana anahtarlık vermediler mi?" dedi. "ya yiycem seni de anahtarlığını da ne anlatıyorsun be güzel ablam?" diyemedim. malum ay sonunda belli bir miktarı hesabıma yatırıyorlar. bu yüzden ben de "verdiler çekmecede dinleniyor ehe" dedim. "neyse bu meczupla uğraşmayalım şimdi" der gibi bakıp döndü arkasını gitti.

milletin anahtarlıklarını da gördüm şimdi. bu anahtarlık işi ne ara bu kadar önem kazandı oğlum? bende kilitçinin verdiği default halka hariç bir şey yok. aslında onu da almazdım da adamın emeğine saygı duyup cebe öylece atıvermiştim. o anahtarların geleceğini de hiç düşünmedim. normal şekilde eve girip çıkıyorum. sorun var mı?

doğru anahtar doğru kapıyı açar ama doğru anahtarlık olmadan açmaya utanır demiş atalarımız.
yok öyle bir söz. ben uydurdum.

her şeyin her şeyle aynılaştığı bi dönemdeyiz.
ne estetik kaldı, ne özelleştirme* kaldı, ne ruh kaldı.

bak ?


örnek olarak tek resim attım ama yüzlerce alanda bu saçmalığı gösterebilirim.

her gün akşama kadar özel estetiği olmayan, emek harcanmamış, ruhsuz, gri, saçma sapan şeylere maruz kalıyoruz zaten.

elimizde özelleştirebileceğimiz, kendi kafamıza göre estetiğini seçebileceğimiz çok az şey kaldı.
anahtarlık da bunlardan birisi.

diğerleri de çakmak, clipper, klasik arabalar...
(bkz: koleksiyoncuları anlamak)

anahtarlık bu yüzden önemli.

herkes için de önemli olmak zorunda değil tabi.
herkesin anahtarlığına kimse karışamaz.

anahtarların bir arada tutulmasını sağlayan yuvarlak çelik halka.