dostlarım gelin size bir şey anlatayım*, arkada duran sen de gel görüyorum dikizliyorsun*, neyse başlayım,

şimdi hayatınızda bazı önemli aydınlanmalar vardır, bu süreç sizi siz yapan ama anlık spontan hadiselerdir, zaten çoğu önemli olay aniden olur ama o başka konu, işte bu olgu da böyle vuku buldu.

bilen bilir* yeşil fasulye yemeğini sevmem, annem de böyle yemekler yaptığında ikinci bir yemek yaparak aç kalmamam için her anne gibi özen gösterirdi, bir gün arkadaşımla olan bir muhabbete kulak misafiri olup, arkadaşıma sinkaflı sözler söylediğimi duymuş, akşam yemek zamanına kadar bunu yüzüme vurmamıştı*, tâ ki yemekte ne var diyip yeşil fasulye cevabı alana kadar, tamam ama başka yemek yok mu dedim, sen öyle konuş anca yok yemek yeşil fasulye var dedi, önce bi üzüldüm ama gerçeği fark ettim ki o gece bana ekmek yoktu, açlık ve sefalet içinde düşünürken*, bilen bilir hemen anlarım ve aydınlanma gelir *, fikirler yanmaya başladı kafamda, hayatta böyle değil mi zaten, ya yaratılış dedim, sonuçta dünya kefaret üstüne, concon tayfa karma diyor, sabunların yanında kitapları markette ama neyse o da başka konu. *

(bkz: ibnü’l arabi)’nin bir yazısında, eğer günahı işlerken içinizde onun günah olduğu fikri ve pişmanlığı az da olsa bulunursa o er geç affolur sözü aklıma geldi, sonra allah’ın bin anne şefkati ile affetmesi gerçeği, o zaman açlık ve sefalete kendimi mahkum etmemem lazımdı, sonuçta her insan için ihtiyaç piramidi var ve ben en aşağıda kıvranıyordum*, kuranda yunus suresinde ‘allah aklını kullanmayanı rezil eder’ ayetini tüm gerçekliği ile hissediyordum, hem annesinin bile ekmek vermediği adam gerçek bir beyefendi olamazdı değil mi, işte böyle rus roman kahramanları gibi düşünürken hayatın acı gerçeği bana dersini veriyordu. *

sonra birleştirdim bunları, hiçbir şey bilmiyorsam bile annemin kızmayacağı ya da mazur göreceği şeyleri yaparsam, tanrı’da affeder, her anlamda mutlu mesut ve tok bir insan olurdum, evet yine yemek ama şaşırma, allah kimseyi açlıkla sınamasın zor lan*, işte böyle dostlarım, birisi sizi beyefendi çizginizden dışarı mı çıkarıyor, düşünün, hemen aklınıza gelsin annem ekmek vermez ben buna uymayım diye, birisi sizi olmaz teklifler ile zorluyor mu? hemen aklınıza gelsin, annem ekmez vermez ben topa girmeyim diye, hem sonra pişmanda olmazsınız.*, annenizin kıymetini bilin, ekmeksizlik etmeyin, hadi bakayım.*
devamını gör...
(bkz: abi geç oldu git yat istersen artık)
devamını gör...
Bu başlığa tanım girmek için olabilirsiniz.

"annem ekmek vermiyor" ile benzer başlıklar

Normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
portakal radyo & dergi renk modu sözlük kütüphanesi online yazarlar kulüpler yazarak kitap kazan yardım başlıkları puan tablosu sıkça sorulan sorular istatistikler iletişim