ekmek

olmazsa olmazımız.buğday, arpa, mısır gibi tahıllardan yapılan bir gıda.tarımın başladığı çağlardan beri bütün milletlerin mutfağında yer edinmiş bir yiyecek.yapımı kolay, besleyiciliği yüksek, bol vitamin kaynağıdır.
yaşama kavgasına ekmek kavgası deriz.hatırımız olan insanlarla "tuz ekmek hatırı"na saygı duyarız.ekmek başımızın tacı, soframızın vazgeçilmezidir.
son yıllarda diyetisyenler tarafından kötülense de ekmeksiz yaşayamayız.

türk milletinin yapamadığı gıda. ekmeğin içine makarna koyarız yeriz öyle severiz. ayrıca kendisine sık sık zam gelir.

yılansanız ve yemezseniz bebek tarafından kafanıza kaşıkla vurulma ihtimali vardır.

şimdi kim alacak diye üşendiğim besin kaynağı. market kapımın önünde fırın 200 m. ötemde. acıktığım zaman evde ekmek olmamasına çok geriliyorum sözlük. *

tüm besinler gibi fazlası zararlıdır ama olmasa ne yapardık.her lezzet yarım kalıyor.boşa sofraların baş tacı denmemiş.kararında tüketmeye dikkat etsem de sensiz bir hayat düşünemiyorum!

silgiler icat edilmeden önce kurşun kalem izlerini silmek için kullanılan gıda.

ekmek ve su için insan ne kadar şükretse azdır.

karbonhidrat deposu olan gıdadır.

aşırı tüketilmesi zararlıdır.

bazı bilim insanları tarafından kan şekerini hızlı yükseltip duygusal açlığa sebebiyet verdiği için özellikle kahvaltı öğününde yenmesi tavsiye edilmez.

aslanın ağzında diye tabir edilen unlu mamül.

türk halkının milli yiyeceği.

ilk olarak mısırlılar tarafından bulunduğu düşünülmekte. bira mayasını una katıp ekmek hamurunu elde ediyorlar. sonrasında ortaçağda fırıncılık ve ekmekcilik baya gelişerek bugünlere geldiği söyleniyor. yunanlılar ve romalilar ekmekciligi mısırlılardan öğrenmiştir. roma da ekmek o kadar vazgecilmezmis ki halki memnun etmek icin ekmek dagitmak yeterliymis. (tanıdık geldi mi)
sonrasında ekmekleri kontrol etmek için localar kurulmuş. mayalar için çeşitli yollar denemiş. günümüzde ise hazır yaş ve kuru mayalar var.
ekmek hala halkımızın gözdesi. hala gramaj bakımından şüphesiyiz kontrol ediliyor, fazla fiyattan satılıyor falan.
ama her yiğidin ayrı bir yoğurt yiyişi var tabi. bazısı tatlı seviyor bazısı yuvarlak şiş bazısı tuzlu sever bazısı pide. demem o ki yurt dışında tuzlu ekmek arayan birini görürseniz sessizce merhaba deyin dostlar :)

kahvaltıda sıcak sıcak yemek için haftasonunu iple çektirir.

ankarada insanların her gün en az beş tane aldığıdır. ankara insanı için onsuz eve dönemediğidir. kahvaltıma reçel ve kaymakla sacayağı oluşturandır. kalan öğünlerde zerre alakam olmadığıdır.

aynı zamanda, "insanın hayatını sürdürmesi için kazandığı para" anlamına gelen bir deyimdir.

orhan veli kanık şiiri.

dilimin ucunda bir eski arkadaş adı
unutulmuş şekilleri taşıyan bulutlar
bir gökyüzü genişliğiyle ruhuma dolar
otların üstüne sırt üstü yatmanın tadı

avucumda sıcaklığını duyduğum ekmek
üstümde hatırası kadar güzel sonbahar
o bembeyaz , o tertemiz bulutlara dalar
düşünürüm bir çocuk türküsü söyleyerek.

halk nezdinde ünlü olan kişilere ''ekmek kaç para?'' şeklinde sorulup üstünden kara mizah yapılan yiyecek.

c.k'nın ''yiyen oçtur'' mottosu sayesinde hayatımdan çıkardığım besin.

nimet.

içi boş, pamuk şeker kadar ağırlığı olan, bira şişesi boyutunda ekmekler satılıyor artık.

1950 yılından bugüne kadar, ekmek gramajı sürekli değişkenlik göstermiştir.

1950'de normal 1 ekmek 900 gramdı. bugün normal 1 ekmek, 200 gram civarı. hile durdayla birlikte 180 grama kadar düşüyordur muhakkak.

90'lı yılların çocukları hatırlayacaktır, eskiden 1 tane ekmeği yemek neredeyse imkansızdı. yersen davul olurdun şişerdin. şimdiki ekmeklerin içi boş, dışı kabuk. sıcak bir ekmeği eve gelene kadar yersin rahatça.

temelde un fırın ikilisinin ortak yapımı olan, türk halkının afyonu, vucuda beyaz olanı zararlı, kahverengi olanı geçerli, hiç olmayanı sağlıklı, tanesi 2.5 2022'de düz 5tl olması beklenen bir besin.
türk halkının ekmekle olan ilişkisi anadoludan gelir. yokluk ve sefalet içinde yüzyıllardır yaşayan halk, bu besin sayesinde varlığını sürdürmüştür. anadoluda buğday zor yetişen bir bitki olsaydı obezite oranımız az, sağlıklı birey oranımız yüksek ancak bunun karşılığında nufusumuz da yarı yarıya olurdu..
savaşlarda türk askerinin en büyük moral kaynaklarından, köylünün eğer elinde buğday varsa yarın yaşayacağının sigortası, kara günlerin güven kaynağıydı. endüstriyelleşmeden nasibini aldı, ballı badem de sürdüler üzerine, çiya tohumu da serptiler, tahıllı diye paketleyip önümüze koydular, tıpkı biz insanlar gibi köklerimize ait olmayan şekillerde süslediler, bazımıza yakıştı ama temelde hayatta kalma ihtiyacımızı ne ekmek ne de biz kaybettik.
sizlere ve kendime dedelerinizin, atalarınızın güvencesini, basit ama yaşamınızı devam ettirirken ilk akla gelen besini her gün alma şansı olmayan insanların olduğunu hatırlatmak isterim. bize ve insanlarımıza bunu reva gören herkesin bu dünyada adaletin kılıcıyla tanışması dileğiyle.

son zamlardan sonra bana da kilo aldırmaya başladı ve azalttım.