apartman dairesinin kapısına gelip size sığınan kedi

dün başımıza gelen bir acayip olay...
öncelikle kedi bizi tanımıyor.. o yüzden kesin olarak bizi seçti gibi şeyler söyleyemem...

apartman kapısını açık bulmuş ve gelip bizim daire kapısının önündeki küçük ayakkabılığa yerleşmiş.. öylece oturuyordu garibim..

dün üst kat komşumuzun kediyi apartmandan çıkarma çabaları sonucunda yaptığı gürültü yüzünden haberdar olduk bu durumdan biz de..

oğlu ve kendisi ellerindeki sopayla hayvanı dürterek hayvanı sığındığı yerden çıkarmaya çalışıyorlardı.. ben konuya müdahil olup kediyi bulunduğu yerden çıkardım.. poposuna vurup yolu gösterdim fakat gitmedi. yerinden bir santim kıpırdamadı.. gitmemeye yemin etmiş gibiydi. beni evinize kabul ederseniz buna hayır demem, hatta çok da sevinirim... der gibi bir hali veya beklentisi var gibiydi.. ama o oldukça besili bir sokak kedisi, yeri yurdu sokaklar ve ben evde daha önce hiç kedi beslemedim ve annem asla onu kabul etmezdi... annem hayvanlardan huylanan biri ve şu sıralar tansiyon problemi var. bir sokak kedisini eve alsam sinir krizi geçirip bayılması mümkündür. bu yüzden bunu yapamazdım..
ayrıca kedi inanılmaz derecede ağır kokuyordu.. bu beni o kadar rahatsız etmez ama annem düşüp bayılabilir..

apartmanda asansör olmadığı için hayvanla üç kat aşağı indik. allah affetsin ama onu çöp poşeti gibi ensesinden tutarak indirdim.. ara ara miyuuv, miyuuuvv.. dedi. "sokaklara gönderme beni geri!" dedi, anladım o an onun çaresiz yalvarışını... hissettim ta en derinden... ah be çöp tenekesi kokulu tatlı ve iri kedi!

sen benim kaderim, ben de senin kaderin olabilirdim..
arkadaşa ihtiyacım vardı. belki de allah istedi bunu. belki sana tasma bile alırdım, sokaklarda gezerdik beraber.
benim hiç serseri arkadaşım olmadı,
sen serseri birine benziyordun biraz. senle ben iyi bir takım olabilirdik..
muhtemelen 7-8 yaşındaydı.
bi veterinere götürüp nasıl bir yol izleyeceğimi sorabilirdim eğer evde tek yaşayan biri olsaydım.. onun o çöp kokusuna tahammül edebilirdim. ilk kedim olurdu be.
kim bilsin şimdi nerededir?

sokak kedileri bence bulunmaz bir nimet..
çok zekiler, hayatta kalmanın yollarını çok iyi biliyorlar. hele bi de böyle tecrübe sahibi bir aslan parçası!!!
sokak kedisini nasıl evde tutabilirdik bunu bilmiyorum. muhtemelen o tip hayvanlar canı istediğinde girip çıkacağı bir eve ihtiyaç duyar.
yarı ev yarı sokak kedisi olarak yaşayabilir. o yaştan sonra tam olarak evcilleştirilemez diye düşünüyorum. apartman dairesi de böyle bir yaşantı için hiç uygun değil tabii. bahçeli evde mükemmel olabilirdi.

oraya kadar geldiyse eve buyur edilmesi gereken kedidir.

seçilmiş kişi olduğunuzu gösterir

apartmandaki fosiller buna izin vermediği içün apartman önüne ve çevresine sığınıyor benim buradaki yavrucaklar.

öyle diye diye 4 kedimiz oldu arkadaşlar.