asansör fobisi

aslında klostrofobi yani kapalı alan korkusunun aynısı olarak düşünülebilir. tek fark asansörün düşeceği ihtimalidir.
bu fobiyi yenmenin yolları ise güvenli bir asansörü tercih etmek, sakin olmak ve asansöre kalabalık şekilde binmemektir.
arızalı asansörlere güvenmeyelim, çünkü boşluğuna gelebiliriz.
iki kat merdiven çıkalım, hiçbir şey olmaz.

şimdiki asandüklerin gözünü seveyim. yıllarım asansörlerde geçti, (damacana su servisi) 90 lı yılların daracık, camı çerçevesi olmayan, saatte 1 kat çıkan, her yerinden sesler gelen, yuvarlak tuşlu düğmeleri olanları hatırlıyorum da...bir kere tam iki kat arasında kalmıştım, önünde beton blok, 15-20 cmlik buzlu bir cam, sesini duyuramıyorsun, alarm tuşu yok, karanlık...offfff öleceğim sanmıştım, neyse kapıcı geldi de o daracık boşluktan çıkmıştım. bir daha o tip asansörlere binmedim, sırtladım çıkardım damacanaları.

bu konuda da benzersiz bir lanetim var sanırım. özel ödül, plaket falan kazanmam gerek. neredeyse on farklı asansörde zibilyon kez kalmışlığım var. bir keresinde ipler boşalıp yaklaşık 3 kat aşağı çakılmış, tavanla yer arasında gidip geldikten sonra 2 saat boyunca çıkarılmayı beklemiştim. yarıya kadar aşağıya inmiş kabinden çıkarken kalbim duracaktı. birinde beklerken uyumuşluğum bile mevcut. asansör tanrıları beni hiç sevmiyor!

gireni çıkanı, içinde olanı, susanı konuşanı yahut osuranı bilmem ama her bindiğimde acaba bu kez de kalacak mıyım düşüncesiyle kendimle gergin sohbetler etmeden duramıyorum. şu günlerde daha beter zaten. iki kişi de olsa insanlar birbirine boğacak gibi bakıyor. bir de deprem korkusu eklenince tam bir kabus.

ben de pek asansör sevmem çok uzak mesafe değilse binmem kolay kolay zaten ben arabaları da pek sevmem çoğunlukla yürürüm. hem sağlıklı hem insanları izleyerek işe gitmek daha güzel.

klostrofobik bünyelerde infilaka sebep olan şey asansör çünkü sadece klostrofobiyi değil aynı zamanda niktofobiyi ve akrofobiyi de tetikler.

bir yılbaşı günü, bir hastanede 3. kata çıkarken bir cesaret bindiğim asansör, son derece gelişkin, son model bir asansör olmasına rağmen şak diye 2. katta kalınca şuurum tamamen kilitlenmişti de "alarm" işareti olan çanı yılbaşı çanı olarak yorumlamış, düğmeye basmak yerine kapıyı tekmelemeye başlamıştım.
neyse ki asansördeki diğer insan evladı durumuma aymış önce alarm düğmesine basmış sonra da beni yatıştırmaya çalışmıştı... ama insan uzun süre yatışmıyor, utanmayla karışık şöyle bir zırıl zırıl ağlamadan toparlanamıyor.

bende merdivenden düşüp bacağımı kırınca bende de merdiven inme fobisi oluştu, tutuna tutuna iniyorum , 10 kat daha dikkatliyim.

çıkan asansör pek düşmezmiş genelde iniş halinde iken düşermiş. yukarı katlara çıkarken kullanıp aşağıya inerken yürüsek olmuyor mu? gerçi gel şimdi 25 kat in mesela. buldum asansörlere de hava yastığı konulsun. bunu da hallettik. sıradaki fobi gelsin.

kapalı alan korkusuyla bağlantılı onun alt kümesi bile olabilir. gayet makul bir korku.