aşkı şehvetle karıştırmak

insan, hayatının erken dönemlerinde bu hataya düşerek şehveti aşk sanır.
mesela en sevdiğiniz yemek tavuk-pilav olsun. karnınız tıka basa doluncaya kadar sevdiğiniz yemeği yerseniz o yemek soğuk görünür artık gözünüze, mideniz istemez artık o yemeği. hergün en sevdiğiniz yemeği yemeye kalkarsanız o yemek en sevilen yemek olmaktan çıkar, gider.

aşk ise denizin ortasında susamaya benzer.
gözünün alabildiği yere kadar her yer sudur ancak o sular bile susuzluğunu dindiremez.
aşkta asla tatmin olmak diye bir şey yoktur. aşk sonsuzluğa düşmektir.

ateşi benzin ile söndürmeye çalışmak gibi sanki.

günümüz problemi kadın yada erkek istediğini alınca çekiliyor üzülen bir taraf oluyor mutlaka

evet güzel bi karışım olur dediğim. aşk ve şehveti karıştırıyoruz.... sonuç mutteşem. nasip et allah’ım.

aşk insana dair bir denizdir. sizin hangi koy veya kıyısından onu tanımladığınız önemli değil. o sandığınızdan çok daha büyük.

kastımız gönül işlerindeki aşk ise şehvet de içermesi gerekmez mi? aşk şefkati, öfkeyi, sevgiyi, hayranlığı gibi birçok şeyi içinde barındırır ve şehvet de bunlardan biridir. biriyle yaşadığınız cinsel gerginliği şehvetle karıştırdığınızı düşünüyorum.