atatürk’ü sevmek ve kemalist olmak arasındaki fark

kemalist olmanın bağnazlıktan farkı yok. atam bugün kalksa gelse ilk kendini kemalist olarak tanımlayanları istiklal mahkemelerinde yargılatır.

bazen içimden diyorum ki ulan zaten ab vatandaşlığı alabiliyorsun, git kurulu düzen oluştur her seçim oyu ampüle bas sonra yazları euroları alaçatı'da clublarda ez.

ama sonra kemalist olduğum aklıma geliyor ve düşündüklerim için pişmanlık duyuyorum.

müslüman olmak ile siyasal islamcı olmakarasındak fark gibidir.

kemalist olmak artık zarar veriyor bu topluma. günümüz döneminde bir hükmü kalmadı, insanlara neyi dayatırsan bu ters teper.

aynı şeyi din olayında görebiliriz. her yere imam hatip açtılar, diyanet her 15 günde 1 kere fetva veriyor. " çocuklarımız deist oluyor diye " engellemek için saçma sapan şeyler yapmaya çalışıyorlar.

siz neyi baskılarsınız, onun tam tersi sonuç çıkmaktadır.

ama atatürk'ü sevmek önemlidir.

zira kadınların sokakta gezmesi, araba kullanması, meslek sahibi olması, oy kullanması, tek eşli olması, okuması bu hakların hepsi atatürk sayesinde gerçekleşmiştir. en başta kadınlar sahip çıkmalı, sonra biz erkekler sevmeliyiz.

kemalizm bu milletin domuzbağıyla bağlandığı günlerin rejimidir.

taassup kelimesi bir kimsenin “herhangi bir dini inanca, bir görüşe, düşünceye veya herhangi bir partiye gereğinden fazla, yani aşırı bağlılığını” ifade eder. taassup bir kimsenin bire şeye körü körüne bağlanması, haksız da olsa taraf olması anlamına da gelmektedir.

bilinçli farkındalıkla hareket etmekte fayda vardır. ister kemalist olsun ister ılımlı islamcı. ister atatürk olsun ister muhammed elçi.

francisco franco'yu sevmek ama falanjist olmamak gibi bir şeydir. sonuç itibariyle franco da ülkesi ispanya'yı büyük bir hapishaneye çevirmiş, muhaliflerini garotte ile boğdurmuş, katlan ve basklıları ezmiş, iktidarını sağlamlaştırıncaya kadar kolkola gezdiği katolik kilisesini kiliseye hapsetmiştir ama ispanya'yı da dünyanın en büyük ikinci turizm ülkesi yapmış, ispanyol köylüsünü zenginleştirmiş, bir ispanyol burjuvazisi yaratmıştır.

kemalizm tanımını ve altı ok'u bir kenara bırakalım, sadede gelelim.

kemalizm yarım asırdır halka tepeden bakan profiller tarafından temsil edildiği için artık halk'a inememektedir. elbette her tarafın çürüğü olmakla birlikte entelektüelleri vardır fakat buradaki durum bir ideolojinin sahil beldesinde yaşayan, emekli profilli, insanlara bok muamelesi yapan itperest teyzelere indirgenerek bitmesidir. evet chp.

türk, müslüman profilinden kopmayan, tarihi bilgisi geniş, entelektüel, halkın içinden olan birçok kemalist var fakat artık bu tartışmalar hiç yapılmıyor onlar da kendilerini kemalist olarak tanıtmıyor çünkü tabulaşmış bir şey. tanıtsa birçok soruya ve önyargıya maruz kalacağına ve enerjimizi bunlara harcayacağımıza şüphe yok, zaman kaybı.

dolayısıyla kemalizm misyonunu tamamlamıştır. artık halkta karşılığı olmasa da amacını yerine getirmiştir. kamu ve sivil yaşamı gözettiğimizde bu böyle de devam eder.

atatürk zamanının çok ötesinde büyük bir asker ve siyaset adamıydı. kendisinin halka her türlü ideolojiyi ve inkılabı kabul ettirebilecek bir karizması ve gücü vardı.

günümüz şartlarında ise halkın yarısından fazlasının neredeyse 80 yıldır sistematik şekilde cahil bırakıldığını göz önünde bulundurursak böyle bir ortamda demokrasi ve cumhuriyet ülkenin intiharı demek olur ki her şeyi canlı canlı izliyoruz.

atatürk’e saygı duyan, kemalist olmayan biriyim. sevgi çok güçlü bir kelime. ilkokuldan itibaren atatürk’e çok maruz kaldık. zorlama olan şeylere hep mesafem olmuştur. vatanını 20 yıl önceye kadar seven biriydim. bu çok güçlü bir kelime dediğin gibi. artık defolup gitme yolları arıyorum. kısacık ömrümü sahte chp kemalizmine ve iri yarı boyalı geçkin kadınların saçma hümanizmiyle harcayamam.

bem tarih severim. askerleri özellikle de fatihleri fetiş olarak kabul ederim. mustafa kemal çok iyi bir asker. aksini iddia eden açsın tarih okusun.

devlet adamı olarak tartışmaya açık işler de yapmış olabilir ama niyeti iyi olan bir insan bence. isteseydi o güçle içimizden geçerdi.

kemalist olmak bence mustafa kemal ne yaparsa yapsın mutlaka doğrudur diye düşünmek yani bir nevi şeyh uçmaz müridleri uçurur durumu.

yıllarca adamın ekmeğini yemişler başta da chp. hoş hala yiyorlarsa tek parti dönemine hiçbir şey demiyorum.

inönü koskoca ulusal bağımsızlık savaşında cephe yönetmiş adam. bugünküler daha atın üstünde fotoğraf çektirecek kadar durmayı bilmiyor. yabancı dil desen yok , eğitimleri şaibeli ama hala iktidarda kalmaya devam ediyorlarsa ikinci dünya savaşına bizi sokmamak için alınan önlemlerin de canı sağ olsun.

45 yıldır devam eden düşük yoğunluklu gayri nizami harbi kazanıp terörün bitirilemediği aksine tarihinin zirvesine ulaştığı günümüzde 45 yılda verdiğimiz can kaybını 1 gecede depremde verdik.

niye çünkü inşaat seviyoruz biz.

bir adam kemalistim diyorsa yanından usulca uzaklaşın.
kemalistlik bizde gitarist,baterist gibi triskadan bir şeydir, kemalist diye geçinenler kadıköy'de,cihangirde ülkeyi bölmeye çalışan pkk'li köpeklerle kadeh tokuşturan tiplerdir.
mustafa kemal'i sevmek ise bambaşka bir şeydir. sen bölücülük yaptıkları için mustafa kemal tarafından ipe çekilen adamların torunlarıyla dedelerinin ipe çekilmesine sebep olan ideolojiyi savunan adamsın, neyin kemalistligi?
ortamlarda sekil olsun diye kullanılan bir tabir.
boş beleş insanın günümüzdeki tanımı.

atatürk'ün ilkeleri arasında "kemalizm" yoktur. laiklik, cumhuriyetçilik, halkçılık, devrimcilik*, devletçilik ve milliyetçilik vardır.

ve atam hiçbir zaman "beni sevin" dememiştir. lakin "beni hatırlayınız" demiştir. ne acıdır ki aslında 10. yıl nutku'nda okumak üzere yazdığı bu sözleri, bugünleri öngördüğünden midir bilinmez ama okumadan geçmiştir.*

hamiş: atatürk ne bir konuşmadında ne de yazdığı herhangi bir metinde "inkılap" kelimesini kullanmıştır. her zaman "ilke ve devrimlerimiz" demiştir. yok şapkalıydı, yok tdk şapkaları kaldırdı.. o garip kelime; ağızlara sakız olsun diye, darbecilerin ve dincilerin ortaklaşa, metinleri tahrif ederek uydurması sonucu, sonradan ortaya çıkmıştır.