1.
adnan yücel imzalı eser;
kitapta 1991 yılında yayınlandığı bilgisi yer almaktadır.
adnan yücel'in okuduğum dördüncü kitabı bu oldu, diğer kitapları hakkında da yazmış iken bu kitabı hakkında da haddimiz olmayarak yazmak gerektiğini düşündüm.
adnan yücel'in şiirini ancak şiirinin bende bıraktığı iz kadar tanımlayabilirim, bana iyi gelen şiir başkasına karmaşık gelebilir.
bu kitabındaki şiirler hakkında biraz konuşmak gerekir çünkü üzerine düşünülesi fazla dize vardı, hayatı özetleyen, acıyı ve ezilmişliği, yoksulluğu, ölümü ve yaşamı anlatan güçlü şiirler vardı.
kitabı okurken adnan yücel'in sanki dünyadaki bütün insanlarla tanışmış olduğunu, herkesin yüreğine yakından baktığını, bütün dünyayı uzaktan izlediğine dair bir hayale kapıldım, sanki öyle şiirlerdi,
dünyayı uzaktan izlemiş biri yazmış gibiydi.
birlik ve beraberlik, ölüm ve ölümsüzlük, yoksulluk ve yoksulun sömürülmesine duyulan kızgınlık, bir ideoloji etrafında gelişen şiirler, kitapta karşılaşabileceğimiz durum ve temalardandı. (bence)
şiirlerin çoğunu iyi buldum, etkileyen ve düşündüren şiirler olması kitabı iyi kılıyor.
bazı dizeler bence oldukça felsefikti.
birkaç dize bırakıp burada bitiriyorum.
iyi şiirlerdi.
ölümden korkacak nesi var?
bir türlü tükenmez mi gözyaşların?
çiçek ölüleriydi atların ayaklarına dolanan açmadan solan.
nice yurt içinde yurtsuz olan kim?
sen neredeydin ey ateşin ve güneşin çocuğu gül sevmene bile konulurken yasaklar
sen neredeydin?
her şey tersine mi dönmüştü bakışlarında?
bu gidişin sonu nereyedir sence?
sevdaya yasak koyanın dünyada yeri olmaz.
kitapta 1991 yılında yayınlandığı bilgisi yer almaktadır.
adnan yücel'in okuduğum dördüncü kitabı bu oldu, diğer kitapları hakkında da yazmış iken bu kitabı hakkında da haddimiz olmayarak yazmak gerektiğini düşündüm.
adnan yücel'in şiirini ancak şiirinin bende bıraktığı iz kadar tanımlayabilirim, bana iyi gelen şiir başkasına karmaşık gelebilir.
bu kitabındaki şiirler hakkında biraz konuşmak gerekir çünkü üzerine düşünülesi fazla dize vardı, hayatı özetleyen, acıyı ve ezilmişliği, yoksulluğu, ölümü ve yaşamı anlatan güçlü şiirler vardı.
kitabı okurken adnan yücel'in sanki dünyadaki bütün insanlarla tanışmış olduğunu, herkesin yüreğine yakından baktığını, bütün dünyayı uzaktan izlediğine dair bir hayale kapıldım, sanki öyle şiirlerdi,
dünyayı uzaktan izlemiş biri yazmış gibiydi.
birlik ve beraberlik, ölüm ve ölümsüzlük, yoksulluk ve yoksulun sömürülmesine duyulan kızgınlık, bir ideoloji etrafında gelişen şiirler, kitapta karşılaşabileceğimiz durum ve temalardandı. (bence)
şiirlerin çoğunu iyi buldum, etkileyen ve düşündüren şiirler olması kitabı iyi kılıyor.
bazı dizeler bence oldukça felsefikti.
birkaç dize bırakıp burada bitiriyorum.
iyi şiirlerdi.
ölümden korkacak nesi var?
bir türlü tükenmez mi gözyaşların?
çiçek ölüleriydi atların ayaklarına dolanan açmadan solan.
nice yurt içinde yurtsuz olan kim?
sen neredeydin ey ateşin ve güneşin çocuğu gül sevmene bile konulurken yasaklar
sen neredeydin?
her şey tersine mi dönmüştü bakışlarında?
bu gidişin sonu nereyedir sence?
sevdaya yasak koyanın dünyada yeri olmaz.
devamını gör...