baba oğul ilişkisi

yıllardır hasretini çektiğim şeydir, insan bilmediği, tatmadığı şeyi özleyebilir mi hiç? ben bunu yaşayarak öğrendim, benim babamla tek bir fotoğrafım bile yok, beni her zaman basarilarimla andı, getirdigim diplomalar, yüksek onur belgeleriyle anarak sevdi hep, şükür yaş 28 iş güç sahibi adamım, ona bir mecburiyetim yok fakat, bir gün arayıp işimi gücümü sormadan önce "nasılsın oğlum, durumun nasil" diye sormasını o kadar isterdim ki. benden önce hep derslerimi sordu, benden önce hep soracak şeyleri oldu, konuşmaya kalktıgımda ise sustururdu, halen de öyle, ne malında ne mülkünde gözüm yok, omrumden 40 yıl vereyim de karşılığında birgün boyunca babamla baba-oğul gibi yaşayabileyim, elimden tutsun parka götürsün, neden arkadaşlarım babalarıyla koşup oynuyorken, ben hep dayak yememek için karşısına bile çıkmazdım...
galiba kendi çocuğum olunca o zaman bu ilişkiyi tadabilecegim, o beni, ben onu buyutucem...

uzakta bile olsa kadehini bana kaldırır....

harika. babam bile anamı soruyor, babamı soran yok. *

yani diyor ki, oğlum hafta sonu diye 15-20'lik olma kira ödeyeceğiz.



oki doki. öderiz tm.

ulan arkadaş ömrümüz boyunca bir kere birbirimize sevdiğimizi söylemedik, nasılsın dedik mi onu da hatırlamıyorum.
aptallık dönemimde 3-4 sene aynı sofraya oturmadım babam rahmetlikle.

şimdi her hafta mezarına gidip kimse duymadan sevdiğimi söylüyorum.

şimdi anladım bazı şeyleri, çok geç oldu.
meğer her şeyi bizim için yapıyormuşsun.
zormuş.

hakkını helal et.
rüyama gel de bu kadar da sık değil.

gece uyuyom 5 kişiyiz sabah kalkıyom 4 kişiyiz.
kafayı yersin.

seviyom seni baba. hadi yine iyisin.
üzgünüm.