babaların çocuklarına kendi hırslarını yüklemesi

kendi olamamışlığının beklentisi.
çocuk işçiliğinden zor.

çocuğun bir birey olduğunu unutup ona yüklenmemesi gerekli misyonları yükleyip hayatını bok etme eylemi.

çocuklar da işte tıpkı evcil hayvanlarımız gibi.
büyüklerin insafına kalmışlar. muhabbet kuşunu evine alıp güneşi gördüğünde ötüyor diye kafesinin üstünü örtmesi gibi..

büyüyünce fark ederse eğer başına geleni çocuk bu sefer de asi ve hayırsız olmakla suçlanıyor.

elin kolun bağlı işte. ondan sebep kaç yaşına gelmiş olursa olsun çocuktur gözümde insan. yaptığı her davranışin bir sebebi vardır esasında ama elbette iyilik ve kötülük yapmak için seçme şansına sahiptir belli bir olgunluğa erişmiş insan. türlü kötülükle de karşılaşsam yine de insanı bir çocuk gibi görmekten alamıyorum kendimi.