babaların küsünce yaptıkları

babam anneme küstü, bir uyarı ateşi olarak yaptığı yemekleri yemeyip kendine noodle yapmış onu yemiş.

50 yaşında adam paketli 20 liralık noodle yer mi ya, sen bizim başımızı yere eğmedin sen bizim başımızı koparttın baba.

edit: birazdan yanına gidip "reelsde gördüm mikroskopla bakıyorlar onların içinden hep böcek falan çıkıyo" dicem... belki vazgeçer.

kertenkelelerden yapıyorlarmış onu de. internette videosu var, eed.

babana bir şey söyleyeceksen, dışarıya çıkarıp iskender falan söyle, hesabı öde, dönüş yolunda da, bu iş artık uzamasa de.. en iyi uyarı olur ve çok da ince bir davranış olur.

keşke anneme küsecek sağlıklı bir babam olsaydı dedirtti.

boşanmak...

2-3 sene neye küstüğünü bulmaya çalışmıştık.

susar. günlük aktiviteler sessiz ve gergin bir şekilde devam eder.

babamın öyle huyları yoktu. o yüzden hiç küstüğünde görmedim, duymadım. babam için insanlar ikiye ayrılırdı, dost veya düşman. ortası yoktu herifin. dostluğu gibi düşmanlığı da fenaydı. ben ne dostluğunu isterdim, ne de düşmanlığını doğrusu. normalde hiçbir şekilde yakın olacağım bir insan değildi. komünistti ve onun dediğine göre de ben faşisttim. kafalarımız hiç uymuyordu. oğlu olmasam düşmanı olurdum kesin. çünkü faşistlerden acayip nefret ederdi. benim onunla konuştuğum gibi konuşan hiç kimseyi görmedim. başka biri olsam kesin kavga çıkarırdı. komünist arkadaşlarını bile çağırabilirdi, faşizme karşı omuz omuza falan. faşist onun için müminlerin kıstırılıp bir şekilde yok edilmesi gereken şeytanı gibiydi. şeytanla da bir problemim yoktu üstelik. ben hiçbir dini sevmiyordum, hiçbir ideolojiyi de. öyle diyince ona, o zamanda anarşist diyordu bana, o da faşistten sonra gelen başka bir şeytandı. neyse. pek anlaşamıyorduk zaten. babası ile anlaşabilen erkekler hep tuhaf gelmiştir bana. belki de tuhaf olan bendim ve o tamamen haklıydı.