başkasının yaptığı yemeği yiyememek

yıllardır nice zorbalanmaya maruz kalmama neden olmuş durumumdur. tercih diyemiyorum çünkü değil.

başkasının yaptığı yemeği yiyemiyorum evet, olmuyor yani midem kalkıyor. bu insan o yemeği kimbilir nasıl yaptı diye düşünüyorum sadece. kimse de bana temizlik konusunda güven vermiyor sanki pis yapıyorlardır gibi geliyor...

ayrıca özellikle ev yemeklerinde yemeğin adı aynı olsa da herkesin tarifi farklı oluyor. bir keresinde en sevdiğim yemek olan bezelye yemeğini bir başkasının elinden yeme mecburiyetinde kaldım, hani bir bezelyeyi bu kadar kötü bir tatta yapmak için ekstra bir çaba gerekiyor diye düşündüm ve acı çeke çeke yedim.

diyeceksiniz ki dışarıda yemek yemiyor musun? yiyorum, çünkü tatlar beni şaşırtmıyor ve bilindik yerlerin belirli hijyen şartlarını karşıladığına inanmak istiyorum. en kötü ihtimalle en azından lezzetli diyorum. ve nadir dışarıdan yemek yiyorum...

ben yemek yaparken ise eldivensiz yapmıyorum, sebzeleri simetrik doğramaya özen göstermekten belim tutuluyor. ellerimi ve kullandığım sebzeleri 150 kere yıkıyorum vs. bu dünyanın en steril yemek yapan insanı olabilirim.. o yüzden ne kadar zorbalanırsam zorbalanayım, misafirliğe gittiğimde bile "ben tokum tşk" demeye devam edeceğim. sie.

büyük doğranmış soğanlar, özensiz doğranmış domates, vıcık vıcık yağ, koyun eti, sebze...annem...hiç yapmaz.

ruh hastalığı bence ya. hindistan sokak lezzeti bile yerim ben

belli başlı kırmızı çizgilerim var onlardan birisi varsa mümkün mertebe yememeyi tercih ediyorum. en başta tırnak yiyenler, elinde kına olanlar falan geliyor devamını saydırmayın işte.

son paragrafı okuyana kadar iyiydi ancak seninkisi de biraz hastalık işi olmuş.