bazen ne kadar çabalarsan çabala, olmayacak

hayat bazen ne kadar çabalarsan çabala, seni onunla karşılaştırmayacak.

aynı yolu yürümek, aynı şeyleri istemek, hatta elinden gelenin fazlasını yapmak bile bazı sonuçları değiştirmiyor. çünkü hayatın adil olmak gibi bir mecburiyeti yok.

insan bunu kabullenmekte zorlanıyor. “daha ne yapabilirdim?” diye kendini sorguluyor, geçmişi tekrar tekrar kurcalıyor. oysa bazı kapılar yanlış anahtarla değil, hiç sana ait olmadığı için açılmıyor.

belki büyümek biraz da bunu anlayabilmek: her istediğinin peşinden sonuna kadar gitmek değil, artık olmayacağını anladığın yerde kendini tüketmeyi bırakmak.

çünkü bazı ihtimaller kaybedilmez; sadece hiç senin olmaz.

antigravity yapıyor.

aman da aman. rezervuar köpeklerinde dediği gibi küçük melekler keman çalıyo şuan. bebek kalamarlar üzgün. bakın dalganıza

o virgül ne ya. bir yerdeki sözü getirip yapıştırıyor musunuz?

mısır patlattım okuyorum şimdi, bekle..