beklenen

yine çok güzel ama her yerde kullanıldığı için artık duyunca bıkkınlığa sebep olan şiirlerden bir tanesidir. güzel şeyleri eskiten popüler kültüre de yazıklar olsun dostlar.

gelmemiş, gelmeyen ve gelmeyecek olan.

beklenen hep geç geliyor; geldiğinde de insan başka yerlerde oluyor.

istanbul, her zamanki gibi kalabalık, hareketli ve tarih kokan bir gününe uyanmış her sokakta tanıdık yaşamlar sürmeye devam ediyordu. farklı olan şey ise şehrin üzerinde hafif, tanıdık bir koku vardı; yasemin... sanki rüzgar, uzaklardan bir haber getirir gibiydi…
daha kendisi gelmeden saçlarından dağılan kokusu şehre adım attığında ben geldim istanbul diyordu… aylarca süren bir hasretin ardından, bu yedi tepe, bu caddeler, bu sokaklar, denizin kokusu ve hep konuştuğu martılar ona iyi gelecekti..
gözleri, boğaz'ın lacivert sularında, galata kulesi'nin heybetinde ve eski sokakların gizeminde dolaşacaktı yine.. barbaros diyecektim o yine muzip gülümsemesini yapıp “hadi bizi bekliyor” diyecekti.. her adımında, her gülüşünde yasemin kokusu dağılacaktı yeniden bu şehirde…