burjuva devrimi

burjuva egemen sınıfı tarafından, feodal düzeni yıkıp, kapitalist düzeni egemen kılmak amacıyla yapılan devrimleri tanımlamak için marksist literatürde kullanılan kavram.

kimi marksistlerce türkiye'deki cumhuriyet devrimi de burjuva devrimi olarak görülüyor.
buradaki temel sorun, türkiye'de cumhuriyet kurulduğunda burjuva sınıfı mevcut değildi.

hal böyle iken türkiye'de gerçekleştirilen devrimi burjuva devrimi olarak nitelendirmek ne derece doğru bilemedim.

sonuçları itibariyle türk devrimi, bir burjuva devrimidir.
fakat devrimin burjuva sınıfının ürünü olduğu fikri tartışmaya açık bir konu kanımca.

bu konuda tarihçiler bile ikiye ayrılıyor ama osmanlı'nın yıkılıp yerine cumhuriyet kurulması marksist düşünceye göre burjuva devrimidir.komünizm gelmeliydi

osmanlı imparatorluğunda bir burjuva varsa bunlar da fenerliler idi. bunun yanında levantenler, ermeniler kısmen de yahudiler gelirdi. yahudilere de zaten yunanlılar ve ermeniler kan iftirası atarak hedef göstermeye çalıştı da bizim osmanlı türkleri imparatorluk genelinde yayılmasını engelledi bu iftiranın.

türkiye'yi kuran ve kurtaran kadrolar da ekseriyetle halktan adamlardı. türk ulusal hareketi/milliyetçi hareket başındaki mustafa kemal çocukluğunda tarlada karga kovalayan biri yani. cüneyt arkın'ın öğretmen kemal filminde dediği gibi "ekmeğimiz, aşımız yok ama öğretmenine sahip çıkan bir başımız var" aksine türk varlığına bağlı bir burjuvazinin oluşmasını sağlamıştır cumhuriyet. zaten şu an o burjuvazinin olmamasının eziyetini çekiyoruz. buna entelektüeller de dahil.

kapitalizmin kendi doğal gelişiminde, yani iç dinamiklerinin doğal etkileşim sürecinde, burjuvazinin feodallere karşı üretici güçleri oluşturduğu evrede feodal sınıfa karşı yürüttüğü kavga ve ayaklanmayı ifade eder. genel anlamda tarım toplumundan sanayi toplumuna geçiş evresine denk düşer. burjuvazi kendi ulusal pazarını oluşturma ve diğer ulusal pazarlarla ilişki süreci yaşar. genel anlamda uluslaşma, ulusal pazar (vatan/devlet) kavramları ortak değerler haline gelir. milli demokratik devrimler dönemidir. sonrasında makinalaşma, işçileşme süreci başlayacak, üretici güçleri geliştirme misyonu işçi sınıfına geçecektir.
bu süreç tüm dünyada eşit ve eşzamanlı biçimde yaşanmaz. henüz sanayileşme ve işçi sınıfı oluşumuyla tanışmayan toplumlar (türkiyede buna dahildir) işbirlikçi komprador burjuvaları öncülüğünde kapitalist dünya ile tanışırlar. yani sosyolojik anlamda burjuvalaşmamış feodaller, öteki burjuvaların komisyoncusu olarak ulusal pazarlarını kapitalist dünyaya monte ederler. devlet ve dışgüçler yardımıyla yapay bir burjuvazi oluşur. asker tüccar ve memurların etkinliğinde bir devlet aygıtı, ülke üretim ve paylaşımını belirler. tümüyle dışa bağımlılık esastır. sınıflar dinamiği karmaşıklaşır, gençlik ve kentli küçükburjuvazi işçi sınıfı taleplerini dillendirmek zorunda kalır, çünkü mülksüzleştirilerek sömürüleceğini görme bilinci, bu kesimde daha erken başlar.
türk siyasal hareketinde bu gelişme çok net biçimde yaşanmıştır. halen dahi feodalite doğu ve güneydoğuda resmi devlet elinde bir kart olarak korunmakta ve kullanılmaktadır. bunun gereği olarak iç göç, gecekondulaşma ve örgütlü sınıf tavrı bilinci yaratılamamaktadır.
toprak reformu vs sabote edilmekte, sınıflar savaşı yalancı ve yabancı aktörler aracılığıyla ve adeta vekaleten yürümektedir.
uluslarası dünyanın artık emperyalist tröstlerce paylaşıldığı dönemde emekçi sınıflar ancak dönemsel umutlarla yetinmektedirler. gençliğin doğrudan dünyaya açılmak istemesi, ülke ve değerler duyarsızlığı bu yüzdendir çünkü gelecek görebileceği bir neden ve sinerji yoktur.
egemen sınıflar artık kural tanımaz bir tutarsızlıkta din, devlet, millet beka sloganları, baskı ve algı ile iktidarlarını sürdürebilmektedir.