büyüdük aniden

ogün sanlısoy'un 2010 yılında çıkan ben albümünden bir şarkıdır. hüzünlendirir.

eskiden neşemiz vardı
gülümserdik her gün
uzaktaydı hüzün
hayallerimiz vardı
uçurtmalar geçen içinden
cumartesi öğlen
boyalarımızla oynardık
rengarenkti her şey
karanlığı boyardık

ve birden büyüdük aniden
ve birden küçüldü hayaller

büyüdük de sanki n'oldu
çocukluğu unuttuk yalanlara boğulduk
büyüdük de sanki n'oldu
umutları kuruttuk savaşta vurulduk
büyüdük aniden
büyüdük aniden

okumam ve fark etmem ile beni dumura uğratan cümledir.

1 ay 17 gün kaldı 19 yaşıma girmeme.

daha dün tuvalette 'anne bittiiii' diye bağırıyordum ya...

vay be, zaman ne kadar çabuk geçiyor.

ogün sanlısoy'un hayata isyan eden, ettiren parçası.

ilk dinlediğimde üniversite son sınıftaydım. dark night organizasyon dolu dizgin gidiyor. denizli'nin ilk duman konserini yapmışız. redd getirmişiz denizli'ye hatta üniversite içi söyleşi ayarlamışız. aynı gün şehrin içinde üç farklı yapmışız. üniversitede redd var, jazz&rock'ta babazula, kapalı spor salonunda karmate çıkıyor. salonun ısıtması açılmamış, resul bana sövüyor falan. bu şarkıyı duydum. single çıkalı 1 sene olmuş ama denkleşememişiz. hemen bilge'yi aradım. dedim bana ogün'ün booking'i için fiyat ver. acil. hemen yapmam lazım. ilk bağlayamadık. sonra sertan'ı aradım (basçı olan davulcu değil), dedim bilader çözmemiz lazım. kendim için istiyorum, kaç bilet satacağım önemli değil. bir şekilde ayarladık 9 konser. denizli, nazilli, aydın, izmir, fethiye, bodrum, muğla, ısparta ve antalya. dolu dolu 9 konser. dedim ben de gelicem. vito ayarladım. her konsere beraber gidiyoruz. ogün hem araçta hem de otelde peynire düşüyor tabi. lan bu şarkıyı her çaldıklarında kendimden geçiyorum. 9 konser. hepsinde aytek'in gitarını yalayasım geldi. ulan aytek de ne tatlı çocuktu bak, sahnede öyle vahşi tavırlar ama bi selfie çekilcez desek hemen minnoş pozlar. seviyorum bu şarkıyı, bendeki hikayesini. az önce spotify'da çaldı, yazasım geldi.