çirkin olduğunu fark etmek

kişiyi depresyona sokan bir fark ediştir. ben bunu ilk farkettiğimde ağlamak istemiştim, sonra profilden kendime bakmamaya başladım, ara sıra kendimi sağdan ve soldan incelerim ve hayatıma devam ederim. çirkin olmak zordur, hele de bu çağda.

yıllardır öyleyim ama apayrı bir karizmam, çekiciliğim, ses tonum, vücudum ve popom var. he bir de bir şey daha var kadınlar asıl ona düşüyor.*

fark etmezsin, fark ettirirler.
arada fark var.

dedim ki oğlum sende kafa var tipi napacaksın

farzedelim ki çirkiniz handikapımiz var diyelim bunu artiya gecirmek de bizim elimizde. önce diksiyon hitabet sonra edebiyat. agza şöyle iki guzel suslu cumle uydurduk mu tabiri caiz ise agzimiz laf yaptı mi gerisi hikaye.

cirkin erkek yoktur ağzı laf yapamayan erkek vardır.

arada çirkin olduğumu fark ediyorum arada da güzel olduğumu daha tam karar veremedim

neyse ben kendimi görmüyorum diğerleri düşünsün diyip hayatıma devam etmiştim. sonra zaten makyaj yapmayı öğrendim.

bana hep güzelim derdi..
hem en güzel bendim hem onun güzeliydim.
günler geçti ve bana güzelim dememeye başladı.
elbette ki bu beni çirkin yapmadı.
ta ki başkasına güzeller güzelim diyene kadar.
başkasını güzel bulması beni çirkin yapmıştı.
çirkin olduğumu fark ettim !
güzel olsaydım beni güzelim diye severdi değil mi ?
bir başkasını değil.
o her bir kişiye güzelim dedikçe ben gittikçe çirkinleşiyor olacağım ve o bunun farkında.
en acısı da bu.
belki de hayatta ki en büyük çirkinlik budur.
birisine yara açtığınızı bile bile o şeye devam etmek..
şimdi bana sorsan , özdemir asaf ne güzel demiş derim..
" bir zamanlar senin çirkinliklerin bile güzeldi.
şimdi güzelliklerin bile çirkin." !

allahtan maske takıyoruz da farkındalığım azaldı *

çözümü basit.

aynaya bakmazsın olur biter sdfkl.

son dönemlerde çirkinleri ayrı seviyorum o başka.

edit : imlâ

allah yardımcınız olsun arkadaşlar üzmeyin kendinizi

güzelliği bilmem ama çirkinlik hemen kaybolabilen bir durumdur. çirkin dediğin insanla 10 dk konuşup samimiyetini ve güzel sohbetini gördükten sonra bir daha asla çirkin diye anamaz insan. hepsi dış görünüş hepsi karşındakini tanıdıktan sonra değişen gerçekler...

gece 2 gibi sarı lamba yanarken aynaya bakınca gelen yakışıklılık hissi hariç hep çirkin hissederim kendimi.