çocuk sahibi olmak için zerre istek duymamak

içinde yaşadığımız dünyanın güzellikleri ve kötülükleri ve özelde ülkenin durumu gibi sebeplerle çocuğun yarınlarını hesaba katan bir düşüncenin belirlediği bir tercihle ilişkili olmak zorunda değildir.

benim çocuğum olsa ne güzel olur, çocuğum olsun da seveyim, babalık, analık duygusunu yaşayayım... onu güzel yetiştireyim...

gibi bir his ya da görev bilinci ömrümde uğramadı bana.
ben niye baba olayım ki mesela?
buna ne gerek var. çok anlamsız bir şey bu bence.

bu isteksizlik insanı evlilikten de uzak tutuyor genelde.

böyle bir dünyaya çocuk getirilmez klişesini bir kenara bırakırsak insan bazen(hatta çoğu zaman) kendisinden, kendi genlerinden, ailesinden, yaşantısından ve bunların toplamının ortaya çıkardığı şeyden korkuyor. bir de çocuğa gerekli her şeyi sağlayabilme konusu var ki burda sağlanacak şey maddi şeylerin çok ötesinde.

evlenmek, çocuk sahibi olmak, ebeyen olmak, onun büyüyüşüne tanık olmak eminim harika bir şeydir ama bazı çiçekler bazı topraklarda yetişmiyor.

6 kardeşten olma 17 yegene yakindan tanıklık ettikten sonra bünyeye zuhur eden isteksizliktir.
y kusagindan alfasına geniş bir yelpazede ve çeşit çeşit sınanıyordur en yakın çocukluk arkadaşların. ibret almak zaruri olmuştur.

çocuk sahibi olmak için ilk önce evlenebileceğiniz birini bulmanız sonra hayaller kurmanız gerekir. ortada fol yok yumurta yokken çocuk sahibi olma düşüncesi psikolojik bir rahatsızlık emaresidir. uzun yıllar çocuk sevmeyen biri olarak güney asyaya yaptığım ziyaretlerden sonra ortada çocuk yapacak bir eş adayı yokken çocuk sahibi olma isteği oluştu. özellikle asyalı kız çocuklarını gördükten sonra "benim neden bundanım yok" gibi bir düşünceye kapıldım. evet bu sağlıksız düşünlerim türkiye'ye geri döndükten sonra çok azaldı şu an zerre istek duymamaktayım

bazen sadece istemezsin. bahanelerle gerek yok, her insan ebeveyn olmak istemez. bunu kabullendiklerinde dünya çok daha güzel bir yer olacak.

benim de içinde bulunduğum durum. çevremdeki insanların çocuk büyütme süreçlerine şahit olunca iyice emin oldum. hiçbir zaman istemedim, ileride isteyeceğimi de düşünmüyorum.

olabilir. bir sebebi olması da gerekmez. sadece istemezsiniz.

o yüzden zaten “allah isteyene versin.” deniliyor.
ben hepinizin yerine isteyip, doğururum sorun yok.
anası kurban vereneeee, tontişimm! *