çocukken izlenen filmi yetişkin olunca tekrar izlemek

replikleri yanlış hatırladığımı, bazı olayları tamamen farklı anladığımı, kurgu ve işleyişteki hataları daha iyi farkettiğim durum.
aslında birkaç çok iyi film ve dizi dışındaki tüm filmlerde çocukken hissettiğim o büyü bozulmuştur.

charlie'nin çikolata fabrikası
o çikolatadan hala bulacağımı düşünüyorum.

küçük çin’de büyük bela filmi çocukken beni inanılmaz büyülemişti. sonra 19-20 yaşımdayken falan bir daha izledim, hiç etkilenmedim. bugün izlesem belki gene beğenirim. hiç belli olmuyor bu işler bende.

kara şimşek her zaman her yaşta izlenir.

geleceğe dönüş. hâlâ izliyorum, repliklerini ezberledim. öyle seviyorum.

her sene geleneksel the mask izlerim.

oradaki üç şeye bayılıyordum. maske, maylo, tina. ben de böyle bir maske bulur muydum?

maylo'mu şirince'de buldum, güzel bir bağımız oluştu. maske arayışlarım sulak yerlerin kıyı şeridinde devam etmekte.

ve evet en önemli eksik parça, tina. yani cameron diaz.

ay inşallah adım milfciye çıkmaz.

çocukken aşık olmamak namümkündü. 94 yılındaki cameron diaz ocak söndürür, tarla sattırır, el açtırıp "yarattıklarını görüp sana inanmayan kafirdir yarapbi" dedirtir...

ah seni sarı saçli...

eski tadı vermiyormuş, animasyon/çizgifilm ikiside gerçekten çocuk iken güzelmiş...
mesela geçen (bkz: toy story) filmlerine baktım, 5 dakika bile duramadım ya..