çocukluğunun sana ait olmadığını hissetmek

size de oluyor mu bilmiyorum ama cocukluk anılarım bana çok yabancı gelmeye başladı. sanki o anılar bana ait değil de bir başkasına ait. ya da izlediğin bir film ya da diziye ait sahneler. bazen de üzerinden 20 yıl geçmemiş de asırlar geçmiş gibi hissettiriyor. yoksa ben mi çok yaşlandım acaba?

tam tersi oldu bende. çocukluğumda yaşadığım hayat gerçek hayatımmış, yetişkinlikten sonraki hayat bana ait değilmiş gibi daha çok

#3970584 bence büyüdükçe hayatımız üzerindeki kontrolü kaybediyoruz. kendimizden çok başkalarını düşünmeye başlıyoruz. o yüzden olabilir.

olabilir tabii.

bir hayal artık. hayalden ibaret. hayaleti kaldı.

beynin iki farklı anıyı birleştirmesi, ya da kendi yaşamadığı bir olayı dinlemekten, duymaktan kendi anısı olarak işlemesi gibi özellikleri var. belki o anılar yabancılaşmıştır.

ben çocukluk resimlerime bakarken yabancılaşıyorum.

sanki bir film seyretmişim de o filimdeki oyuncuya bakıyorum. doğru. ben değilde başkası yaşamış o zamanları hissi bu.