çok pahalı olduğu için afyon lokumu yiyememek

çakma lokumlar ile idare etme sebebidir.

bir keresinde üniversite psikoloğuna gitmiştim (merak eden olduysa diye söylüyorum). psikologlar psikolojisi dağılmış olmak hastalığından şikayetçi olan kişileri başlarından savıyorlar.
yoksa, afyon lokumunun uzun vadede bir faydası olmayacağının bilincindeyim. ( cidden, böyle, en pahalılarından yesem yesem doymasam düzelecekmişim gibi geliyor.)

farkında olmadan, imkanlarınızın el vermemesi nedeniyle doğru bir hareket yapıyor olduğunuzu gösterir.
şöyle ki çifte kavrulmuş safranbolu lokumunun yanında afyon lokumu diz çöker, tövbe eder ve "ben ettim sen etme abi, ben artık adımı lokumdan 'afyon'da üretilen şekerli bir şey' olarak değiştiriyorum" der.
bu cümleyi; tüik'in kişi başı ortalama lokum tüketimi verisi var mı bilmiyorum ama daik (darklight istatistik kurumu verilerine göre) şahsım ve bizzat ben, türkiye ortalaması üzerinde lokum tükettim. inanmayan olursa, belgesinin fotoğrafını gönderirim, hatta bu entryi editleyeceğim birazdan görsel olarak ekleyeceğim.

ahanda belge!



ayrıca safranbolu lokumunu da imren ya da adını şu an hatırlamadığım bir tane daha var aynı ayarda; o iki işletmeden almanız gerekmekte. ismini hatırlamasam da, bu iki firmanın çifte kavrulmuş fiyatları aynıdır zaten diğer işletmelerin fiyatı ise bunların yarısıdır.

ancak genel olarak değerlendirdiğimizde ise, ben lokumu sevmem. bu kadar şeyi anlatmış olmam, sevdiğim anlamına gelmez. dolayısıyla, her ilgiyi sevgi olarak görmeyin. sonra çok üzülürsünüz, geceleri cenin pozisyonunda göz yaşlarınızı dökerken fonda saçma sapan şarkılar dinlerken bulursunuz kendinizi.

reklamları da bitirdikten sonra, afyon'da üretilen şekerli bir şey yerine safranbolu lokumu yiyemediğiniz için üzülüyor olsaydınız işte buna gerçek bir üzüntü derdim. o yüzden, hayat kısa kuşlar uçuyor ve arabamın üzerine pisliyor! ibne kuşlar!