donas

muallimbeyefendi ukdesi.

yemesi inanılmaz zor olan dürümler yapan firma. şimdilerde steakhouse denen yerlerde eldiven verildiğine bakmayın. müşteriye eldiven verilmesi gerekliliği en çok donas'ın dürümleri için geçerli. siz ısırdıkça dürümün altından dürümün içerisinde bulunduğu torbamsı şeye dökülen iç malzemeyi elle yemek ise adettendir. *

web sayfası

bir döner dükkanı.

zurna dürüm başlığını görmesem iyiydi.
bu donas, tavuk dürüm severlerin baş belası gibi bir şey. bunu yiyip de sevmeyen şimdiye kadar görmedim. zaten görsem de heh bunun damak tadı bozuk derim.

bugüne kadar bir çok yerde tavuk dürüm yedim. donas gibisini elbette yemedim.
sadece ankara'da bir yerde donas'ı andıran iyi bir tavuk dürüm yemiştim. zaten sonra ankara'ya da şube açtılar.
şimdi selanik caddesinde olmak vardı. küçük bir karanfil turu..

gelelim donas'ı donas yapan şeylere.

sarımsaklı mayonez. bu olmadan donas olmaz olabilemez. bir ara pınar marka endüstriyel sarımsaklı mayonez kullanıyorlardı. takarım da ben böyle detaylara. sevdiğim şeylerle ve sevdiklerimle ilgili detayları unutmam.*

diğer bir unsur hepinizin de bildiği hani 'hatay usulü soslu tavuk döner' ifadesindeki sos.
donas'ın sosunun ekstra bir özelliği var mı tam bilmiyorum açıkçası. gurme damağım bunun ayırdına varamadı henüz.*
nihayetinde domatesli salçalı ketçaplı bir sos olmalı.

kara lahana var bir de. tat olarak bir fark katmıyor belki ama donas yerken ben o kara lahanları görmeyi seviyorum.

ekmeğinin ise yani lavaşının çıtır hâle gelene kadar ısıtılması gerekiyor ki siz sarımsaklı mayonezle birlikte o ilk ısırığı aldığınızda işte bu gerçek bir donas ısırığı diyebilesiniz.
buradan da donas'ı yerinde ve sıcak sıcak yemeniz gerektiği sonucu çıkıyor. eve sipariş olayına girmeyin yani.

bir de aynı şubede bile tat farklılıkları yaşanabiliyor ki aman allahım deli eder insanı.
mesela ankara'da yiyecekseniz selanik'te yiyin. ikinci şubeye gitmeyin.

işin kötüsü ne biliyor musunuz bu meret istanbul'da yok. şaka gibi. bu muhteşem tat istanbul'da yok.
geçen internete yazdım hatta. bir tanesi imza kampanyası başlatmış. donas tekrar istanbul'a dönsün diye.* garibim altı kişi imzalamış.
yalnız değilim yani arkadaşlar.
şimdi siz diyeceksiniz ki neymiş arkadaş bu anlat anlat bitiremedi.

şudur efenim:

şuna bakar mısınız? şu anda ben bu tanımı yazarken birileri ağızlarının kenarlarından soslar mayonezler aka aka süs biberli ayranlı donas yiyor. inanılır gibi değil gerçekten.

derseniz ki ne var bu görüntüde. şuna da bakabilirsiniz. biraz oynanmış bir fotoğraf sanki.

evet efendim ankara'da denizli'de kayseri'de elazığ'da malatya' da van'da, van'a bile açmış vicdansızlar, iskenderun'da ve aklıma gelmeyen şubelerinin olduğu yerlerde iseniz bir zahmet en azından şu tanımın hatrına 4-3-3 oynatan aykut'un yerine allah rızası içiiiiiin gidip de bir donas tavuk dürüm yiyin.
afiyet olsun...

ilk olarak eskişehir'de tadına vardığım lezzet. eskişehir'de birçok yerde şubesi bulunmakta diye hatırlıyorum fakat benim girmiş olduğum şubesi ismet inönü'de, barlara yakın olan şubesi.

gerçekten mükemmel bir lezzet ya, yani malzemesini o kadar dolu dolu koyuyorlar ki. yanında genelde kola tercih ediyordum, güzel gidiyordu. diğer türlü ayranı yanında yetiştiremiyorum. ve aynı zamanda ne zaman gitsem hep kalabalık olan bir şube. aman kalabalık olsun da sürekli var olsun. bu lezzeti kaçırmak istemiyorum.

verdiğim paraya üzüldüğüm dönerci. çok fazla sos kullanıyorlar. ağzına götürüp ısırmaya yeltendiğimde şampanya patlatır gibi içinden soslar fışkırdı. tadını ve sos olayını hiç beğenmedim. daha da gelmem lan davosa.