elestü bi rabbiküm

arapça "ben sizin rabbiniz değil miyim?" demek.

yaratılan ilk insansın ve kemalatın tüm verileri üzerinde. bütün bir alem nasıl iman ve itaat üzere ise sen de öylesin. tamsın. sonra senden bir parça sen gibi yaratılıyor yalnız olmayasın, sükûn bulasın diye. iki eş parçasınız birbirini tamamlayan... bazı donanımların açığa çıkıyor sonra. isimleri bilmek yani bir şeyi tanıyıp isimlendirmek, irade etmek yani bir şeyi seçebilmek ve doğruyu yanlışı ayırt edip sonuçlarını bilebilmek gibi… bilindiğinde teslimiyetin mükemmel olduğu bir varlığa, bir de bilinmediğinde teslim olmanın kemalatına ulaşacak bir ömür için meydan okumaya dahil oluyorsun.
“elestü birabbüküm? rabbiniz değil miyim?” her zerrenle secdeye kapanıyorsun:
“bela! bilakis!” diyorsun.
sen ve içinde taşıdığın tüm gelecek insanlık da senle beraber “bela” diyor. yeryüzüne gelmeden evvel bir sınavdan geçiyorsun. “ağaca yaklaşma” emrine karşın bir seçim yapabiliyorsun iradenle ve emrin dışındakini de seçebiliyorsun. işte teyit edilmiş irade serbestiyetin ile onu kullanacağın adrese gönderiliyorsun: sen ve eşin, yeryüzüne inin!
hep bir ağızdan hazırsın dünya imtihanına. hani bilakis demiştin ya, işte, git ve dünyada o sözünü tut. yaşarken de ki: sen bizim rabbimizsin.
sen benim rabbim…
işte imanıyla rabbin varlığını kanıtlamak yüküyle yüklendin. bilmezlik ve zayıflığınla rabbinin varlığının delili olmayı yüklendin. yeryüzü hem seyahat ettiğin hem seyrettiğin bir yer oldu. sonra geri döneceğini bildiğin emanet bir bedenle ayrıklığı tattığını anladın. insanlık hali: bir şeyin kıymeti en çok sendeki yokluğundan anlıyorsun. onun sendeki yokluğu zannına yalnızlık dedin. yalnızlığın büyüdükçe büyüdü ve sen sazlıktan koparılmış bir ney gibi inledin artık:
“dinle neyden, ne söylemekte! ayrılıktan şikâyet etmekte:
beni sazlıktan ayırdıklarından beri, bunca insan kadın erkek; feryadımdan inlemekte!” (mesnevi ilk beyit)
nihayet iniltine binaen rabbin seninle yeniden iletişimi kurdu.
ben seninleyim. ben sana çok yakınım. sana, şah damarından daha yakınım. ne denli güzel davranacağını görmek için dünyadasın. ömrün rabbinden rabbine bir dönüş yolculuğu. insanlığınla bir tövbeyle barışıyorsun ve kabul ediyorsun insanlığını. yol alıyorsun: hay’dan hu’ya…