emin alper

tepenin ardı, abluka, kız kardeşler gibi harika filmlerin yönetmeni. tepenin ardı türkiye sinemasının en iyilerinden biridir bence.

itü'de iki defa ders aldığım akademisyen ve yönetmen. dikkatsiz giyim tarzı, sakalları ve mavi gözleriyle karikatür gibi adamdır.

sinemasını adım adım ileriye taşıyan, oyuncu yönetimini çok başarılı bulduğum yönetmendir.

ilk filmi tepenin ardı; taşra öyküsünü art house film temposu gibi değil de hareketli bir tempoda çekmesi takdir edilesi bir durumdur. bunu yaparken de metaforik anlatımdan kaçmaması, kalıplara sığmayan bir yönetmen olduğunu kanıtlar niteliktedir.

ikinci filmi abluka; ilk filminden sonra yeni bir taşra sinemacısı doğuyor diyecektik ki abluka'yla karşımıza çıktı emin alper. şehirde geçen bir hikâye olmasına karşın burada da şehirde yaşayan taşralıları işlemiştir. filmde işlenen karakterlerin psikolojileri o kadar sarsıcı aktarılmış ki katarsis duyumunu iliklerine kadar hissettiriyor izleyiciye. sinematografi tarafında kullanılan karanlık tonlar ve yoğun sis ile de bunu pekiştiriyor.

üçüncü filmi kız kardeşler; ustalık eseri niteliğinde, kusursuz bir iş çıkmış burada. senaryodan, oyunculuklara, görüntü yönetiminden, kurguya kadar her şey üst düzey seviyede yapılmış. bu filmi diğerlerinden ayıran en önemli özelliği ise sinematografisi. her sahne bir tablo ciddiyetiyle mükemmel açılarda çekilmiş. renk kullanımı, tonlamalar da bunu tasdikler nitelikte. bu film özelinde genç oyuncu kayhan açıkgöz'e değinmesek olmazdı. çoban rolüyle sergilemiş olduğu oyunculukla insanüstü bir performans sergilemiştir.

türk sineması için umutlanmamızı sağlayan yönetmendir. çok iyi adamdır tanıdığım kadarıyla. sakindir, güleryüzlüdür. son filmi kız kardeşler hikaye açısından olduğu kadar, sinematografik açıdan da çok iyidir. (bkz: blutv) için yapılan (bkz: alef) dizisini de yönetmiştir. e o iş de yönetmenlik açısından harikadır. yeni filmini merakla bekliyoruz.

yılmaz güney'den sonra türkiye'den çıkan en iyi yönetmen olabilir, bu yolun sonu cannes ödülüne çıkar diye düşünüyorum.

itü de akademisyenlik yapan yönetmen.

tepenin ardını bi daha izlemem lazım, yıllar oldu. filmlerinde anlattıklarını seversiniz sevmezsiniz o ayrı ama, abluka ve kızkardeşlerden hareketle söylüyorum, istediği atmosferi oluşturma ve hissettirme konusunda gayet başarılı bir yönetmen.

türk sinemasında atmosfer yaratma konusunda ustalığını kanıtlamış, her filminde gerilimi ilmek ilmek işleyen bir yönetmen. fakat bu ustalık, zaman zaman aşırı kasıntı bir entelektüel tavırla gölgeleniyor. karakterleri hep ağır abi, diyalogları ise çoğu zaman fazla yazılmış hissiyatı veriyor. filmlerinde herkes filozof gibi konuşuyor ama hayatın doğal akışına ne kadar uyduğu tartışılır.

tepenin ardı ile başladığı yolculukta, her filminde daha sofistike ve katmanlı anlatılar kurmaya çalışıyor. abluka ve kız kardeşler ile kendini daha da kanıtladı, kurak günler ile zirveye çıktı. ancak bu başarı, zaman zaman fazla hesaplanmış bir sinemaya dönüşmesine yol açıyor. her karesi bakın ne kadar derinim diye bağırıyor, bazen biraz daha spontane olmasını ister insan.

politik ve toplumsal okumalara çok açık işler yapıyor ama eleştirdiği düzenin içinden gelen, ona mesafeli ama yine de çok uzağa gidemeyen bir yaklaşımı var. muhalif ama fazla steril, sert ama biraz da fazla kontrollü. tam olarak bağımsız bir ruh taşıyor mu, yoksa sistemin içindeki güvenli alanlarda mı dolaşıyor, izleyiciye bırakılmış bir muamma.

sonuç olarak, türk sineması için büyük bir kazanım, filmleri sinema sanatına değer katıyor. ama bazen fazla ciddiye alınmış bir ciddiyetle, biraz fazla bakın ben sanat yapıyorum hissiyatıyla ilerliyor. keşke arada bir, kendini daha fazla özgür bıraksa da, sahneler sadece zihinle değil, ruhla da çekilse.

türk sinemasında ilk defa distopik bir projeye imza atan,muadilleri demirkubuz gibi dostoyevski takıntısı ve nuri bilge ceylan gibi fotografik resimselcilik atmosferinde ısrar gibi kalıplara sahip olmayan yönetmen.ancak kendini özellikle sanatsallık açısından çok zorladıgını düşünüyorum.