entelektüel berduş

bir kültür tarihçisi olan solomon volkov’un andrey bitov otobiyografisi içinde kullandığı ama yazarı tam olarak anlatmayan bir tanımlamadır. andrey bitov’u tam olarak anlatmasa da dünya edebiyatına yön veren büyük yazarlar arasında bu unvanı hak eden yazarlar bulunmaktadır.

yazı yazmak ile alkol arasında bilimsel bir bağ kurulabilir mi, bilmiyorum ama bildiğim bir şey var ki sarhoşken yazı yazmak bütün sınırlardan ve engellerden kurtularak, tam istenilen metnin ortaya çıkarılmasına olanak sağlıyor. tecrübe ile sabittir.

entelektüel berduşlar arasında satabileceğim ilk isim edgar allen poe. sadece alkol değil, afyon bağımlısı da olan poe okurları kapkaranlık kuyulara daldırıp daldırıp çıkartacak o metinleri ayık kafayla yazamazdı elbette.

aklıma gelen ikinci yazar ise iki gözümün çiçeği jack london. jack london’ın alkolle olan sorununu ben anlatmayacağım uzun uzun ama merak eden varsa otobiyografik bir eser olan john barleycorn’u okuyabilir.

ernest hemingway’in de başının alkol ile belada olduğu anlatılagelse de maço yazar bunu kesin olarak yalanlamış ve herkesin içtiğinden daha fazla içmediği konusunda dayatmıştır.

anmak istediğim son isim ise dünyaya elem çiçekleri ekmiş olan ve dizelerinde hep bir karanlık hissettiğim charles baudelaire’dir ve şair bu konuda herkesten daha açık konuşmuştur:

- her zaman sarhoş olun!

charles bukowski' nin takendisi.