gençlerin çalışmak istememesi

z kuşağı gençleri, önceki kuşaklara göre daha akıllı. neden kendi emeklerini sömüren bir patronla çalışmak istesinler ki?

alım gücünün düşüklüğünün getirdiği umutsuzluktan kaynaklıdır. eskiden insanlar maaşla ev ve araba sahibi olabiliyordu. ama günümüzde bir kuru maaşla bırak bir şey sahibi olmayı, ayın sonunu getiremiyor insanlar. en gençlik de bunu görünce çalışmak istemeyip alternatif yollara sapabiliyor maalesef.

ha, bu haklı bir gerekçe mi, ya da sosyo-ekonomik durum böyle diye çalışmayacaklar mı, elbette hayır. ama gelecekten umutsuz yaşamak, insanları böyle yaşamaya alıştırmak, yapılabilecek en büyük kötülük bence.

bu çalışmak istemeyenler nasıl geçiniyorlar merak ediyorum. bunların kira derdi yok mu bunlara faturalar gelmiyor mu? yemek yemiyorlar mı? nasıl yaşıyor bunlar?

televizyonlara çıkarılan işveren söylemi.

tekstilci, dönerci dayılar çıkıyor "abi iş beğenmiyorlar, çift asgari ücretten fazla teklif ediyoruz yine çalışmıyorlar".

yalancıyı silkmedikleri için böyle işte.

son derece hak verdiğim durum. çalışsa ne olacak? istediği gibi yurtdışına gezmeye gitse vize vermezler. ev alayım dese istanbul’da ev olmuş 15-20 milyon. araba desen 1.5-2 milyon.

senede 1 hafta tatil yapacaklar diye bu kadar zahmete değmez.

hadi çalıştım 40 yıl emekli olduktan sonra rahat ederim dersin o da yok.

haklılar.
çalış çalış ananın damı hep bir karış diye bir lafımız var.
asgari ücretin norm ücret olduğu bir ülkede hiç kimse patron olacak yavşağın ağız kokusunu çekmez. çalışmaz. al bak. bim, migros, şok, a101, ..., kalıcı eleman bulabiliyor mu?

haklılar. canları 3 kuruş paradan değersiz değil.

çalışmak isteyen insanların ciddi sorunları vardır. arkadaşlar siz deli misiniz ? kimse çalışmak istemez çalışmak bir zorunluluk, sorumluluktur yerine getirilir.

aklı olan burada durmaz...

ana babasının yetiştiremediği bir çeşit başarısızlık örneği gençtir.

18 yaşında evden ayrıldım o günden beri ne ana ne baba parası yemiyorum üstüne para gönderiyorum icabında. bu bir erkekse nasıl bir erkektir? bu bir kadınsa nasıl bir kadındır?

çalışınca bir şey olmuyormuş. patronlar zengin oluyormuş. o zaman git hamallık yap patrona muhtaç olma. inşaatta amelelik yap. sıvacı ol. boyacı ol. bir işe yara !!!küfür!!! z kuşağı.

haa... aynı z kuşağı gayrimeşru kovalamasını biliyor. uyuşturucu desen var. kadın satmak desen var. kendini satmak desen var. sanal pornografi desen var. iddaa ve her türlü kumar var.

lan bunların gördüğüm yerde indiresim geliyor. sizin suçunuz değil sizin basiretsiz ana babanızın o okulda yatarak maaş alan öğretmenlerinizin suçu. sizin suçunuz değil !!!!küfür!!! çocukları

allah'ın yolundan ayrılmadan bitireyim şu giriyi

"kader gayrete aşıktır" - yunus emre

"bir işten boşaldığında bir başkasına giriş." el inşirah 94:7

“karıncaya git, ey tembel; onun yollarını düşün ve akıllı ol!
onun komutanı, gözetmeni ya da yöneticisi yoktur, yine de yazın erzakını depolar ve hasat zamanı yiyeceğini toplar.” - incil süleymanın özdeyişleri 6:6-8

çalışınca da bir bok olmuyor çünkü.

tam aksi gençler çalışmak istiyor. ama adam gibi bir işte çalışmak istiyor. bir robotun kolaylıkla yapabileceği eziyetli işlerde çalışmak istemiyorlar.

iş beğenmiyorlar iş
istiyorlar ki stanley termosumla vlog çekeyim işte

o sırada gençlerin iş şartları;
youtube.com/shorts/0De-YV22...

insanların köle olmak istememesi olarak düzeltilmesi gereken başlık.

artık sadece ciddi ciddi hayatta kalabilmek için çalışıyoruz tabi bu bir lütuf oldu bu ülkede işte bu yüzden kimse çalışmak istemiyor

sadece türkiye'de değil tüm dünyada "gençler çalışmak istemiyor" krizi yaşanıyor.
- iş bulmak her yerde zorlaştı.
- gençler eğitim alırken, doğal olarak bunun bir karşılığının olmasını bekliyorlar ancak toplamda 15 yılını eğitime harcamış olan insana verilen ücret, hiçbir şey için çaba harcamamış olan insanla aynı seviyede.
- sovyetler birliği ayaktayken, batı sermayesi istemeyerek de olsa işçiyle kazanç paylaşımı yapıyordu ama artık böyle bir korkusu olmadığından, paylaşım dönemi bitti.
- 1980'li yıllarda bir işçi, maaşıyla ailesine bakıp, tutumlu davranırsa ev sahibi bile olabiliyorken bugün bir ev sahibi olmak için çocuk sahibi olmamak ve en az iki ortalama üstü maaşın toplam birikimi gerekiyor.
- yanlış hatırlamıyorsam, türkiye'deki evlerin yarıya yakını iki veya daha fazla evi olanlara ait yani kira ödemeyen insanın birikimiyle, kira ödeyen insanın birikiminin haksız rekabeti var.
- sosyal medya gençlere "çalışmadan para kazanabilirsiniz" düşüncesini aşılıyor. insanlar sosyal medyada gördükleri fenomenlere özeniyorlar ve kariyerlerini bu yönde belirlemeye çalışıyorlar. oysa ki sosyal medyadan para kazanamayan insanların sayısı kazananların sayısından binlerce kat daha fazla.
yeni bir düzen kurulmaya başlandı. bu düzende işçi ihtiyacı eskiye oranla çok az olacak. üretmiyorsanız, tüketim hakkınız da olmayacak.
bu durum sadece türkiye'ye özgü değil, tüm dünya için geçerli. akıllı davranıp, elle yapılabilen, ustalık gerektiren bir iş sahibi olun. mesleğinizin etiketi karnınızı doyurmayacak.

martin eden yazabilmek için gemiye çıkmak istemiyordu, okumak ve yazmak istiyordu. gemiye çıkmadan çalışabileceği bir iş buldu. böylece hem okuyacak, hem yazacak hem de hayatını idame ettirecekti.

çalışmaya başladıktan sonra sadece hayatını idame ettirebildi.

çalışmak iyi bir şey olsaydı kimse üstüne para vermezdi. kimse sabahın köründe evinden çıkıp çalışmaya gitmek istemiyor ama mecburiyetlik var.

mecbursunuz.

bu iddia kulağa net geliyor ama gerçekte mesele o kadar basit değil. türkiye şartlarında konu biraz daha katmanlı..

bir kere gerçekten çalışmak isteyen ama düzgün şart bulamayan ciddi bir kesim var. asgari ücretle, uzun saatler, fazla mesai ücreti belirsiz, hafta sonu yok, mobbing var… üstüne üstelik kira fiyatları malum. genç biri doğal olarak bu maaşla nasıl yaşayacağım diye soruyor. üniversite okumuş birinin, ailesinden bağımsız yaşama ihtimali neredeyse yoksa, motivasyon da düşüyor. bu noktada mesele tembellik değil emek–karşılık dengesinin bozulması..

ama işin bir de başka tarafı da var. gerçekten iş beğenmeyen, daha yolun başındayken yüksek maaş-esnek saat-uzaktan çalışma paketi bekleyen bir kesim de var. tecrübe kazanmadan ben şu maaşın altına çalışmam diyenler, sektörü tanımadan hayal kırıklığı yaşayanlar da az değil. sosyal medyada görülen başarı hikayeleri de beklentiyi gerçeklikten koparıyor.

bir de kalifiye olamama meselesi var tabi. eğitim sistemi ile piyasa beklentisi arasında ciddi bir uyumsuzluklar var. üniversite diploması var ama pratik beceri yok. yabancı dil zayıf, teknik yetkinlik sınırlı. işveren nitelikli eleman bulamıyorum diyor, gençler iş bulamıyorum diyor. aslında iki taraf da kısmen haklı.

diğer yönden gençlerin bir kısmı da klasik mesai saatleri düzenine mesafeliler. daha esnek, proje bazlı, dijital ya da kendi işini kurmaya dönük bir arayış var. bu da çalışmak istemiyorlar algısı yaratıyor ama belki de çalışmanın tanımı değişiyor. kısa olmadı yine sözlükcüm ama kısaca eyyorlamam böyle.