genel müdür

bu baslik nasil acilmamis olabilir ya ahsjsj.

genelde alayi iskolik oldugundan zaman, mekan ayirt etme yetilerini kaybetmislerdir ve etraflarindaki herkesi kendileri gibi sanirlar. mudurlerin sahi* olarak bilinir diyerek tanimi suraya birakayim.

gelelim beni bu tanima iten sebebe. bende bunlarin dallamalarindan var bir tane, sinirimi ziplatti gece gece.
sirketimin, bulundugum pozisyon sebepli bana tahsis ettigi bir sirket hattim bulunmasina ve yine pozisyonum geregi bu hatti 7/24 acik tuttugum bilinmesine ragmen; saat tam 23:40’ta, kisisel numaramdan -ustelik whatsapptan- bilmem hangi gunku toplantinin katilimci sayisini sorma curetini gosterebiliyor.

asla acil olmayan bir konu olmasini gectim; diyelim uykularin kacti dusunmekten, bu kadar onem veriyorsun, mail at olm?
nerede kurumsallik? is ahlaki? mesai saatleri?

reis “uyudun mu?” mesaji atsaydin?

yasimiz genc, gece erken uyumuyoruz, rahat davraniyoruz diye bu kadar yapilmaz. tabii bekariz basimizda erkek yok.*
ya senin benim kisisel alanimi kisitlamaya ne hakkin var? kac yasina gelip is hayati/ozel hayat ayrimini yapamiyor insanlar deliricem.*

neyse ki aklimi kullanabilen makul bir insanim, sabah 8’i bekliyorum heyecanla agzinin payini vermek icin. allahin kekolayziri mudurum olmasan icinden gecerdim, dua et.

'hop müdür, naptın bizim işi? ' cümlesindeki müdürden daha ciddi pozisyonda olan müdürdür.
müdür müdür müdür?

hep genel müdür olmak istemişimdir. anacak olamadık; sağlık olsun. yeniden, reenkarnasyon olur da dünyaya gelirsem, genel müdür olmak için daha çok çalışacağım, inşallah.

kısa bir süreliğine çalıştığım pozisyon, pek bir esprisi yok, bende bi ekstra hava yaratmadı açıkcası, zaten tüm prestijim zabıta gelene kadardı.

koltukları şatafatlıdır. emir vermeyi severler. egoludurlar.

içlerinde, çamur içindeki sahaya, (habersiz geldiği için) kendisine iş güvenliği ayakkabısı/çizmesi bulunamadığından ayakkabılarının üzerine ziyaretçi çarığı giyip pantolonun paçalarını da çorabının içine sokarak giren, gezen ve çamur içinde geri dönüp kendi ayakkabılarını ıslak mendille temizlemeye çalışan insanların da olduğu, üst kademede yer alan kişilerdir.

eski çalıştığım şirketin eski genel müdüründen bahsediyorum. onun gibi bir tane daha vardı, o da holdinge bağlı başka bir grubun başındaydı. başka da görmedim ben. ne iş yaptığımız başka şirketlerde ne de kendi çalıştığım şirkette.

ikisi de mütevazı, naif, kibar, şeker mi şeker insanlardı. belki de onlar gibi çok az insan tanıdım ben.

yardımcıları ile ziyarete geldiğinde millet kaçacak delik ararken hoşgeldiniz diyerek tokalaştığım genel müdür.gözlerde çok büyütülen hatta korkulan üst düzey yönetici.

bazıları çok fitneci oluyor. bekarlarından korkulur.

iş için yaratılmışlardır.
yani bir genel müdür daha doğduğunda onun ileride genel müdür olacağı bellidir.
tersi pis olan da vardır ki düz zamanında herşey güllük gülistanlık iken tersine denk gelirsen emdiğin sütü burnundan getirebilir.

gen- el müdürdür yani hüseyin’den beri özü bozuk doğanlar oyun kurucudur, ak kuzgundur ve ak gandalf olursunuz. şimdi sizlere soruyoruz geç mit erken mi dönüyoruz, sarı taksi veya hay aksi mi yoksa mart mı, scooobydooo muyuuuzzz???

kamuda, taşrada görevli birinin ancak teleskopla görebileceği biridir.

merkezde çalışan birinin karşısında kendisine çeki düzen vereceği biridir.

ben insanlar insanlar görüyorum ki..