gezegene fırlatılmış radyo

ben fatsa'nın kabakdağı köyünden süleyman çavuşun radyosu cem. cem karaca'yı çok severdi bizim rahmetli. evet öldü kendisi. maalesef. hayırsız evlatları 20 yıldır bi kere düğmeme basmadı. walkman falan çıktı, mertlik bozuldu. müzik zevki de olmayınca kendilerinde unutuldum işte. evde, arada ortaya çıkan fındık faresi dışında canlı yok 2 yıldır.

taa ki 96 senesinin 22 ağustos sabahına kadar. dışarıda bir ışık gördüm, ardından bir gürültü. iki yıldır hayvan sesi dışında bir şey duymuyordum. kulaklarımın paslandığını anladım. içeriye 8gen yüzlü mor renkli kısa boylu yapıkredi reklamlarındaki vadaaa'ya benzeyen canlılar girdi. demek uzaylılar böyle görünüyormuş dedim direkt. bana "seni almaya geldik cem" dediler. kalbim yerinden çıkacak gibiydi. iki yıldır ilk defa bir eğlence çıktı bana. "ne duruyorsunuz alın o zaman" dedim ve kendimi vadaaa kılıklı uzaylıların kollarına attım neşeyle. bana "bugün fatsa'da yaşlı ermiş adında bir çocuk doğdu, seni onun yüzü suyu hürmetine plüton'a götürüyoruz" dediler . yaşlı ermiş'den allah razı olsun dedim içimden.

ve beni uzay mekiğine bindirip plüton'a götürdüler. plüton'u ilk bakışta yozgat'a benzettim. ama radyo cenneti bir yozgat'a. bu uzaylılar müzikten anlıyor cidden, hep klasik müzik, rock, sanat müziği çalıyorlar radyodan.

çok mutluydum burada, "beni gezegene kaçırdı uzaylılar" diye hava atıyordum dünyadaki radyo arkadaşlarıma. ancak bu çok uzun sürmedi. plüton'u gezegenlikten çıkardı dünyadaki yetkili büyüklerimiz 2010'lu yıllarda. artık gezegene fırlatılmış radyo değilim. plüton belirsiz cisim falan oldu herhalde. olsun en azından uzaylılar tarafından kaçırılmış bir radyoyum. evet tarafından.

o zaman radyolar pilliydi. plüton'da pili nerden buldular? hııı.

ben kül yutmam ama radyo severim. şarzlısı makbul artık.