gluten kelimesinin bilinmediği zamanlar

ne idüğü belirsiz çağlardı. ben çocuktum, ergendim. seksenli yıllar.

tektip beyaz ekmek vardı, üzerine margarin* sürüp, reçel* sürüp yerdik.

bi de sokakta top oynarken salça* sürülmüş ekmek.. saçma sapan çocukalrdık, zaten sonuçta ortada: mal bu mal...

ama yediğinizin resmini çekip millete hava atmak için paylaşacaksınız deseler, inanamazdık. ''asla asla'' derdik ayıptı.

millet "ekmek bana dokunuyor", "makarna sevmem" deyip biraz az yiyerek hayatına devam ediyordu.

şimdi dava oldu dava, hepsi tıp okumuş gibi, insan kurtarır gibi uzun uzun anlatıyorlar.

kolpa işlerin dava edilmediği yıllarmış o yıllar.