harry potter ve ölüm yadigarları

çocukken okuduğum okurken orgazm olduğum kitaptır.
o dünyanın içinde kaybolmak o kadar güzeldi ki tarif edemem.
insanlar bazen fantastik kitapları küçümsüyorlar veya fantastik kitap okuyanlarla dalga geçiyorlar.
bir çocuk için fantastik kitaplar çok değerlidir okuma aşkını kazandırır.
harry potter serisini hala okuyorum arada ve hala büyük keyif alıyorum.
okunması veya çocuklara okutulması gereken bir kitaptır.

harry potter ve ölüm yadigarları:
şahsi kanaatime göre serinin en güzel kitabı.
her yaşta okunabilecek bir fantastik seri.
kitaplarını okurken aldığım hazzı filmlerinden dahi alamadım.
yazarın hayal dünyası inanılmaz.
yazarın serveti yaklaşık olarak 10 milyar dolar.
servetinin bu boyutta olmasına şaşmamak gerek.

7 serilik bir serüvenin son kitabıdır "ölüm yadigarları." adı gibi yadigar kalmıştır bize orası ayrı. bir yandan çok üzüldüğüm bir yandan da soruların çoğu cevaplandığı ve ana gruptan ölen olmadığı için sevindiğim kitap. ilk kayıp hedwig oluyor. okula başlarken harrynin yoldaşı olan hedwig, bu son zorlukta da ona yardımcı olacak kısımda yer alamıyor ne yazık ki. harry son kez teyzesinin evinden ayrılırken, hedwig yolda öldürülüyor. (beyaz tüylü, tavır ve davranışları ile 6 kitap boyunca harrynin yanında duran, büyü dünyasına bağlantımızı sağlanyan güzel kuş. ) öldüğünde gerçekten çok üzüldüm ama yola devam ettik.
bu kitapta, dumbledore'un hayatı da gözler önüne serilyor aynı zamanda. sır küpümüz dumbledore, geçmişi ile dünyadan göçtükten sonra yüzleşiyor. yazık..
hermione'ye bu kitapta bir daha hayran olmadan edemiyorum açıkcası. herşeyi planlıyor, hazırlıyor. en ufak noktasına kadar organize oluyor. bu yolda eğer bu karakter olmasa idi, harry başarılı olabilir miydi? sanmıyorum.
kitap bir son, bir veda olduğu için tek tek tüm karakterleri anlatmak, tüm olayları yorumlamak istiyorum ama 5 tanım falan yazsam ancak istediğim oranda anlatabilirim sanırım. o yüzden, çok uzatmadan bağlayacağım.
harrynin son hortkuluk olduğu ve annesi gibi diğer insanların yaşaması için kendini gözü kapalı ölüme götürmesi takdireşayandı. hatta bu yaptığı ile, savaşan büyücü ve cadılara bir tür koruma da sağladı annesinin ona yaptığı gibi. sevgi gerçekten güçlü kadim bir büyü. altını tekrar çizdiler.

tüm ölen karakterlere üzülsem de en çok tonks ve lupin'e üzüldüm. daha yeni bebekleri olmuştu. bir de fred'e tabii. o ikili ayrılmazdı gözümde. biri yaralı iken, diğerinin ölümü beni çok yıprattı. diğer yandan, jk rowling'e ron'u öldürmeyi tercih etmediği için teşekkür ediyorum. eğer böyle yapsaydı, 6 kitaplık yolculuk nefretle bitecekti.

çocukluğuma eşlik ettiği için ayrı bir yeri olsa da bu kitapların, hala okuyabilir olduğum için çok seviyorum. herkesin en azından bir kere okuması gerek diye düşünüyorum. okursanız pişman olmazsınız.

kitaptan bir alıntı ile bitirelim.



lumos maxima