hastaneye tek başına giden kişi

kimseye ihtiyacı olmayan kişidir. ya da rutin bir kontrolle gidiyordur. bir çok sebebi olabilir ama ya kimsesi olmadığı için tek gidiyorsa.. bakın işte bu hüzündür.
mr çekilecektir tek gelmeyin derler ama eşlik edecek kimse yoktur. hastane koridorunda herkes eşi dostu ile beklerken o tek beklemek zorundadır.

15 yaşından büyük kişidir.

benimdir defalarca yaşadım, ailem uzakta kendi başıma ilaçlı emarlar, tıp öğrencilerine doppler ultrason mezesi olmalar yaşadım da yaşadım. doktorun hımm çekişlerinde tek başıma, lan gittim kesin çekmeler... ama güzel tecrübe yalnız öleceksin dersi resmen.

benim çok bir şey ifade etmiyor.
tek başıma gittim gece acilde kaldım sabah ercp'ye girdim ardından 4 gün hastane de yattım.
4 gün sonra çıkıp evime geldim. ne kimseye kırıldım ne kimseden küstüm.
büyütmemek lazım yani.

normal bir kişidir, her yapılan eyleme anlam yüklememek gerektiğini düşünüyorum.

endoskopi ve tükürük bezi biyopsisi yapıldığında, tomografi çekildiğinde korkudan üç buçuk atan kişidir.

ona eşlik edecek biri olmayan veya birine ihtiyaç duymadan kendi işini kendisi görebilen yetişkin bir bireydir. şayet hastaneler arasında tek başıma koşturup dururken ne çok şey öğrendim meğer. en çok da insan gerçekten kimseye ihtiyaç duymamayı öğreniyor ki kocaman insan olduğu hâlde kan aldırmaya bile yanında biri ile giden birine kıyasla çok daha girişken ve özgüven sahibi oluyor.

hastaneye kaç başına gidilir sorularını akıllara getiren başlık. hastaneye giderken neden başkalarını da peşimden sürükleyeyim ki. milletin işi var gücü var.

o benimdir. bir gün öyle şiddetli dişim ağrımıştı ki , sevmediğim bir yer olarak geçen yere tek başıma tıpış tıpış gitmiştim. gerçi orda da geçmemişti ama yine zorda gidiyorum yani .

bir üstü de hastane olmadığı için kendine dikiş atan kişidir.

hasta olmaktan utandığım için kimse bilmesin diye yaptığım eylemdi. artık gitmiyoum ama muhtemelen hâlâ hastayım.

10 kişi gelip dayak atma sinyali veren gruptan olmayan kişidir.

(bkz: hastaneye tek başına gitmemek için covid olmayan kişi)

kendini acındırmayı sevmeyen kişi ya da başka bir bireye fiziksel, psikolojik ve sosyolojik olarak ihtiyaç duymayan, kendi kendine yetebilen bireydir.

sanırım başlığı benim için açmışlar yok daha neler..* o zaman anlatırım!

sanırım 10 günü geçti.
daha kapıdan girerken aramızdaki diyalog tam olarak şöyle gelişti;
-ooo hoş geldin milena'cığım, yalnız mısın?
+evet hocam yalnız geldim.
-bakalım, aa 30 yaşındaymışsın, 30 yaşında insan yalnız olur mu yahu?
+(içimden wtf!?) * hmm evet yalnızım işte.
-sence yalnız olmayı tercih etmiş insan mı daha yalnızdır, yoksa yalnız bırakılan insan mı?
+mmm bilemedim hocam*(ama gözyaşım kirpiğimin ucunda)
adam resmen son 10 senemin bugını kapıdan girerken buldu ve bingo, üzdün beni god damn it!

evet, hastaneye tek gitmekten hoşlanmıyorum hatta nefret ediyorum diyebilirim.. ama yine de bunu yapabildiğimi kendime kanıtlamam gerek.. aslında bu diyalogdan sonra sadece kendime değil, herkese kanıtlamam gerektiğini de öğrenmiş oldum!

hayatta bir hastahane hatta bir mezbahane değilmi... hepimiz yalnızız sadece dost gözükenler var...

hasta

bir ihtimal, kötü bir şey duyma ihtimaline karşı sevdiklerini üzmek istemeyen ya da başka bir deyişle, böyle bir haber alırsa eğer, bunu sevdiklerine en doğru olduğunu düşündüğü şekilde ve zamanda vermek isteyen insan da olabilir.

bazı anksiyetelerini aşmış biraz da büyümüş bir insandır. tebrik edilip eli sıkılası bir insandır. insandır.

11 yıldır benim bu. her gün tek başıma gidiyorum