1.
bazı günler insan, hayatının kırılma anını tam o anda yaşadığını bile fark etmez..
her şey olağan görünür..
saat ilerler, pencere aralıktan sızan havayı değiştirir,
bir kalemin ucu masaya düşer..
ama görünmez bir çizgi, tam o dakikada çekilir içerde..
ben o çizgiyi ilk kez, bir akşamüstü masanın kenarında duran soğumuş kahveye bakarken anlıyorum.. oda sessiz, hava durgun, yüzümde nedeni belirsiz bir yorgunluk var.. aynı sokaklar, aynı saatler, aynı insanlar..
ama içimde ince bir kapı aralanıyor,
o kapının ardında yıllarca ertelediğim kararların
kırılgan ama kararlı yüzleri..
hayatın kırılma noktası dediğin
kocaman bir sahne değil;
bazen sadece kendi kendine söylediğin
ve bir daha geri alamadığın bir cümleyle gelir.. *
her şey olağan görünür..
saat ilerler, pencere aralıktan sızan havayı değiştirir,
bir kalemin ucu masaya düşer..
ama görünmez bir çizgi, tam o dakikada çekilir içerde..
ben o çizgiyi ilk kez, bir akşamüstü masanın kenarında duran soğumuş kahveye bakarken anlıyorum.. oda sessiz, hava durgun, yüzümde nedeni belirsiz bir yorgunluk var.. aynı sokaklar, aynı saatler, aynı insanlar..
ama içimde ince bir kapı aralanıyor,
o kapının ardında yıllarca ertelediğim kararların
kırılgan ama kararlı yüzleri..
hayatın kırılma noktası dediğin
kocaman bir sahne değil;
bazen sadece kendi kendine söylediğin
ve bir daha geri alamadığın bir cümleyle gelir.. *
devamını gör...