hayatında hiç antidepresan kullanmamış insan

hayatında antidepresan kullanmayan kimseler var mıdır bilinmez. genel olarak aile, toplum baskısı ve ikili ilişkilerden çok fazla yıpranan insanların veya büyük travmalar sonucunda oluşmuş hastalıkları düşününce kullanılmamasının daha zararlı olduğunu düşünmekteyim. özellikle intihara meyilli olan insanlar için.

üst edit: (bkz: https://kafasozluk.com/entr...) ''hayatımda o kadar zor badireler atlattım ki, bazen üst üste gelmesine rağmen aklımın ucundan bile geçirmedim. arkadaşlar antidepresan kangren olmuş bir kolu kesmek gibidir.'' abi siz şaka mısınız ya, tanımlara bak. cidden sinir bozucu derecede komik. neymiş aklının ucundan bile geçirmiş, ne yapalım alkışlayalım mı seni, git araştır gel. bunun övünülecek bir tarafı yok.

(bkz: https://kafasozluk.com/entr...) ''hayatında antidepresan kullanmayan kimseler var mıdır bilinmez.'' demiş, ciddi mi acaba şaka mı yapıyor. etrafında kullanmayan bir tane insan yok mu? hiç mi görmedin kullanmayan ya da. bu kadar zor olmamalı bunun cevabı...

şahsen yerinde olmayı çok isteyeceğim insan.

şuan ağrı kesici dahi kullanmak istemeyen bir birey olarak, antidepresan kullanmamış biri nasıl olur merak ediyorum.

zatımın içinde olduğunu beyanda sorun görmediğim kişi ve/veya kişilerdir.

kullanmadım çünkü ben konuşurum. hatta bayağı tatava yaptığımı farkedip kendime "amma konuştun be yavrum, az dur" dediğim anlar çoktur.
yaşar kemal'in sözünün üzerine söz söylemek haddimize değil o yüzden tekrar edeyim

tuhaftır ki çok konuşmadığım, ne yaşıyorsam içimde yaşarım canım kime ne dediğim halde bugüne kadar hiç gerek duymadım. kendi kendimin antidepresanıysam demek.

başınız ağrıyınca ağrı kesici içmemekle övünüyor musunuz? ruhun ağrıyınca da antidepresan içmekte bir sıkıntı görmüyorum. hayat zaten zor, zorlanıyorsanız yardım almanın bir mahsuru yok.

ya derdi büyük değildir ya da mental açıdan güçlüdür. ya da çok inançlı ve dindar birisidir. bana göre yani en azından...

2 elimi kaldırıp , sesli tezahürat yapıyorum buna ‘’ben ‘’ diyerek.



hayatım boyunca nedense antidepresan kullanmayı kendime yediremedim.bunu zayıflık olarak görüyorum sanırım.

kişinin kendi benliğine ve psikolojisine , bilinci ile hükmedemiyor olmasını kişisel olarak kabul edemiyorum.sanırım egom bu noktada işime burnunu fazla sokuyor ya da karakterim bilemiyorum.


ne yaşarsam yaşayayım hep tüm irademle atlatmayı denedim.tabi bunu kullanan insanları yadırgamıyorum ve eleştirmiyorum.herkesin arka planı farklı.hepimiz aynı olayı farklı şekillerde deneyimler ve farklı yoğunluklara sahip oluruz bunlarla alakalı.


fakat yinede kendi bilincime dışarıdan yapılan müdahale ile dayanma gücü katmak bana hoş gelmiyor.


umarım hep böyle devam eder.

antidepresan sadece depresyonda kullanılıyormuş algısını gördüm bu başlıkta. panik atak, yaygın anlsiyete bozukluğu, okb gibi hastalıkda da yaygın antidepresanlar kullanılır sözlük. panik atağı mental güçle gider yaparak yenemezsin yeğenn! gene genelleme kurbanı olmuş olta bir başlık bence.

inancının güçlü olması ile antidepresan kullanmanın ne alakası varsa artık klasik dinci argümanı " senin imanın zayıf ondan böyle oluyor". ruh sağlığını önemseyip yardım almak da imansizlik, zayıflık olmuş. her şeyi stigmalaştırmayın bir zahmet. ruhen iyi değilsen fiziken de olamazsın dolayısıyla gerek ilaçla gerekse de terapi ile yardım almak kendine değer veren her insanın yapması gereken şeydir.

kullanan arkadaşlar bırakmayı düşünüyorsa doktor kontrolünde bırakmalı ,yavaş yavaş azaltarak , bir anda içmeden bırakırlarsa çok tehlikeli oluyor kendilerini ambulansla hastaneye taşıyabilirler.

aynı zamanda antidepresan kullanan insana da kullanma diyen insandır. ne yazık ki insanlar antidepresanı keyfi olarak kullanmıyor. herkesin yaşadığı olaylara karşı dayanma gücü farklı. kimi insan metanetli güçlü bir duruş segilerken kimisi de desteksiz kendisini toparlayamıyor. ayrıca bazı durumlarda antidepresan kullanmak mecburi olabiliyor. kullanmayanları tebrik eder, saygı duyarım.

kullanmadım ,umarım bir gün kullanmak zorunda kalmam.herkes acı çeker ve herkesi acıyı yaşama şekli başkadır.kimi dini inançla kimi aile ya da sevgilisi, eşi vs aşar , aşamayacak boyutta ise doktor kontrolünde ilaç kullanır.

psikiyatrik ilaç kullanımını niye bu kadar öcüymüş gibi gösterildiğini anlamıyorum. birisi yan etkilerini okudun mu demiş, bir grup inançlı olunursa bu hastalıkların olmayacağını söylemiş.komşu dedi prozac atıyorum iki tane kafasından bahsetmiyorum ama bu ilaçlara ihtiyaç varsa kullanırsın.

herkes gibi ben de çok zor dönemler geçirdim. işsizlik, parasızlık, ilişkilerdeki şanssızlıklar, aile problemleri vb. sorunlarla yüzleşmek zorunda kaldım. hiçbir zaman antidepresan kullanmadım. antidepresan düşmanı olduğum için değil tabii ki. bir kez bile aklıma gelmedi çünkü. her şekilde kendi ayaklarım üzerinde durmaya çalıştım ve kavga verdim. bir noktadan sonra insan zaten şunu anlıyor. ne olursa olsun ben nefes aldıkça ve bilincim açık oldukça umutsuzluğa kapılmamak lazım. iyisiyle kötüsüyle bu hayat bir hazine. bu hazineye sahip çıkmayı da kendime vazife bildim. ve bunu tamamen kendi irademle yapmanın hazzı ise bambaşka.

zayıf insanın düştüğü durum sonucu kullandığı ilaçlardır.

not: zayıf insan, bedenen değil ruhen olandır.

henüz psikiyatriden randevu almamış insandır şu hayat standartlarıyla belli bir doz kullanımı şart .

benim yüzümde antidepresan gülümsemesi bile yok

uyku sorunu olmayan, sebebi olmayan ağrıları olmayan, sosyal hayatında problemlerini kendi halledebilen, kendini mutlu edebilen, kendine meşgale bulabilen insanlar.

kimine göre çok zor şeyler yaşadım, yaşamaktayım fakat kendimi bir şekilde mutlu etme alışkanlığımdan olsa gerek hiç kullanmadığım ya da hiç kendimi uyuşturmak istemediğim ilaç. şu ana kadar bu kadar çok kişinin kullandığından bile bihaberdim.