hayatta yaşamanın yalnızca iki yolu vardır

biri, hiçbir şey mucize değilmiş gibi yaşamak.
diğeri ise her şeyi bir mucizeymiş gibi görmek.

bu sadece bir bakış açısı değil; bir duruş.

dışarıdan yaptığın değişikliklerin içeride bir karşılık bulması için bilincinin de onlarla temas etmesi gerekir.

bir kremi cildine sürmek gibi…
sadece yüzeyde kalıyorsa, içeride bir dönüşüm yaratmaz.

içsel dönüşüm de böyle başlar.

ve belki de bunun ilk adımı, tevazudan geçer.

hayata nasıl baktığın, hayatı nasıl yaşadığını belirler.

ben demiyorum olm, einstein diyor, yaa..

kendin için yaşamak.

başkaları için yaşamak.