her şeyin anlamını yitirmesi

yine öyle bir zaman dilimindeyiz. bir şeyler bir şey olsa ne olacak ki?

sürekli tekrarlanan döngü. gözümün ışığı söndü.

bazen iyi bir şeydir bu. yeni bir anlam inşa etmenin vakti gelmiştir çünkü.

yitirmesi işte. yine. o kadar.

vazgeçmek üzere olduğum bir gece, zor da olsa, kafamın içinde verdiğim savaşı kazandım ve ertesi sabah uyandım; ama içimde kimseyi canlı bırakmadım.

üzgün olduğum tek bir şey var ki o da şudur! bunu neden uzun zaman önce yapmadığımdır.

iki ölçek sematik (anlam bilim) katılır durum idare edilir.

ciddi bir farkındalık göstergesidir. sert gelir ama gelmesi iyidir. manipüle etmek adına 7/44 uğraşan sistemden uyanacak kadar zeki olduğunuzu gösterir.

geçen bir söz okudum. ama nerede okudum bilmiyorum. ifade şuydu; " insanın hevesinin olması ne büyük nimetmiş aslında "

bu ifade beni durduk yere çarptı bir anda. bu heves yoksunluğu içinde bir bardağa su doldurmak bile zor gelebiliyor. sanki heves bir bakıma vücudun benzini gibi. nasıl fiziksel olarak yiyecekler ile enerji alıyoruz bu da onun gibi bir şey. insanın hevesi olmalı yaşamak için.

bu topraklardan umut gideli çok oldu.

size bir sır vereyim
zaten her şey anlamsızdı.
yiten bişi yok.

yaşamda herkesin kimi gelişmeler ertesinde geçici olarak yaşaması mümkün, insani bir duygudurumdur kanımca. oysa hayat size de bağlı olmaksızın kendisi anlamlandırır yaşamınızı.. en beklemediğiniz anda, en beklemediğiniz biçimde.. hayatı yaşanılası kılan da budur.. ve ancak yaşayarak öğrenirsiniz bu gerçeği.. hani diyor ya ozan:
"yeter ki kararmasın sol memenin altındaki cevahir.."
asla umudu karartmayın.. en zifiri karanlık, aydınlığın ilk anıdır aslında.. çünkü güneş orada biliyorsunuz..