her şeyin aslında bir illüzyondan ibaret olduğu düşüncesi

illüzyonist berbat. ipler hep gözüküyor: her yıl
afrika'da susuzluk ve susuzluğa bağlı hastalıklar- açĺık demiyorum daha- yüzünden 200.000 bin çocuk ölüyor.

dün bir kız gördüm merdivende kalabalığın arasında. kız olduğu yerden kıpırdamadan vücudunu döndürecek sağa sola baktı. sonra bir adım indi ve yine bunu tekrarladı. yüzü ifadesizdi. onu görünce aha dedim simülasyon hata verdi yine.

insanlar uykudadırlar, ölünce uyanırlar."
(bk. aclunî, keşfu'l-hafa, 2/312)

use your illusion 1 ve 2 olarak iki farklı eserde işlenen temadır.

b*k gibi düşüncedir.
her allahın kulu hayatının bi evresinde "ya her şey illüzyonsa kanka", "ya simülasyonda yaşıyosak kanka" diye geliyo. super mario'da bile yaşasan yaşadığın gerçeklik o arkadaşım. mantarların üstüne zıpayıp tosbağaları tekmeliycen. hayır bi adım sonrasında ne yapmayı planlıyosun? truman showda mıyız herkese iyi günler, iyi akşamlar, iyi geceler diyip "gerçek" hayata karışasın? bir tanesi de demiyo ki ne olursa olsun yaşadığım gerçekliği güzelleştireyim, hepimizin gerçek sandığı bu illüzyona bir güzel değer de ben üreteyim. yok, bu işin sonunda bu dalyaprakların hepsi "her şey illüzyonsa hiçbir şeyin anlamı yok" deyip kendilerini nihilizmin kucağına salıveriyolar. sonra orda burda cigara tüttürüp abuk sabuk teorileriyle kafa silksinler. nihilizmi de g*tlerinden anlamış oluyolar zaten. bıktım ben bu modern insandan ya kafam kopsa da rahata ersem.

günlük olarak uğraştığımız yatığımız şeyler aslında kurallarını insalraim yazdığı bı oyunun parçası yaptığım hiç bir etkinlikte insanlığa faydalı olmuyorum . herşey çok üstün körü ve basit düşünülmüş hayatını iyi idame ettirmek istiyrsan bunu yap diyorlar. iyi yaşam şartı bana yeten iki monttan sırf güzel diye üçüncüsünü mü almak bana yeten bı ev yerine dah büyüğü mu hep dahası mi ya bu beni mutlu etmiyorsa. ya ben insanların hayatlarına dokunumak istiyorsam hala o iş benim için iyi mi?

bende bu dünyaya ait değilmişim gibi hissediyorum