her şeyin nedenini sorgulamak

hayatı yaşamadan geçirmek güzel şeyleri kaçırmaktır.

empati yeteneginiz yuksekse birde tadından yenmez, ne gece uyutur , ne gunduz yasatır.

"sorgulanmamış bir hayat yaşamaya değmez." - sokrates

(bkz: her şey)

her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği
turgut uyar

her şeyin bir nedeni olduğunu düşünüp eğer ki nedenlerini bilirsen, sorunları çözebileceğin yanılgısına düşmekten kaynaklanan durum. ama bazen bir şeylerin nedenini bilmek, sorunları çözümlemek için yeterli olmuyor. mesela, aşırı mükemmeliyetçiliğimin nedeninin, diyelim ki çocukluğumda ailemin bana gösterdiği katı davranışları olduğunu fark ettim. bu farkındalık, halihazırdaki aşırı mükemmeliyetçiliğimi çözmem için yeterli olmuyor. onu çözmek için ayrıca farklı eylemlerde bulunmam, belki bilişsel terapiden faydalanmam, belki hayatımda bambaşka rutinler oluşturmam gerekiyor gibi gibi...

cevap bulamayacağınız birçok soru çıkar karşınıza bu da sizi üzer o yüzden ben,
üzümünü ye bağını sorma
derim bazı durumlarda..

hayat felsefemdir.

beynimiz öyle çalışır. hep neden sonuç ilişkisi arar. insanlığı bugüne getiren, nedenleri sorgulamaktır. bazen sondan başa, bazen baştan sona, bazen bir anda ilişkiyi kavrayarak...
sonuç olarak en az sözlük kadar normal bir durumdur. sorgulamamak, üstüne düşünmemek anormaldir.

nedenselik mantıksal bir zorunluluğa sahip değildir. zorunlu olarak ötekini de reddetmeyi veya kabul etmeyi gerektirmez. "o halde iki şeyden birinin varlığı veya yokluğu ötekinin varlığını ya da yokluğunu zorunlu kılmaz. " der gazali, bu konu çok karışık çözülebilmiş değil. ama yine de nedenler ,nasillardan daha kıymetli benim için.