hiç gelmeyecek birini beklemek

beklemek insanı yorar, üzer, kırar, hırçınlaştırır hepsinden kötüsü arafta bırakır.
yüksekten korkan birinin yüksek bir yerde, bir tahtanın üstünde durur gibi ne ileri ne geri adım attırır.
(bkz: hüzünlü değilim mizacım böyle)

uzun yıllar yapıldığında insanı yoran eylem.

bir süre sonra insan kendini bu duruma alıştırabilirse daha önce hiç olmadığı kadar huzurlu olduğu bir hayata ilk adımını atmış oluyor.

“bir düş sanki ,onunla birlikte çimlerde oturuyor , elini tutup binlerce kez öpüyorum sanısıyla beni kandırdığında ,yatağımda onu boşuna arıyorum.ah ,uyku sersemliği içinde hala onu arayıp yokluğuyla uyandığımda ,sıkışan yüreğimden bir gözyaşı seli boşanır ve ben ,teselliden yoksun ,ağlayarak karanlık bir geleceğe devam ederim .”

-genç werther’in acıları

- ismail abi!
+hooop!
-ben napıcam şimdi
+yapacak bir şey yok mecnun beklicen hatta gel beraber bekleyelim
-nasıl bekleyelim ya burada mı beklicez
+beklicez tabii elbet o gemi bir gün gelecek!

mustafa kemal atatürk
sanırım herkesin beklediği fakat bir daha gelmeyecek insan .

beklersin sürekli ama sonra bir an gelir ve hiç böyle birşeyin olamayacağı ve kendini kaptırdığını farkedersin. ve sonra yıkılışın sessiz farkındalığını vücudunda hafif hafif hissedersin.

onu her an beklemek inan ki bal tadında.
(bkz: sagopa kajmer)

kendine yaptığın eziyettir..
kimse için değmez ama elde değil tabii.

kalbe söz geçirememekten kaynaklanan durum.

murat cemcir'in en sade biçimde anlattığı durumdur.

ben birini sevmedim
o da beni sevmedi,
bir gün randevulaştık;
o gelmedi, ben de gitmedim.

-özdemir asaf.

(bkz: waiting for godot)

beklemeyin derim. beklediğinizde sizi bekleyen şansları görmüyorsunuz.

ayrılık sebebi ölüm değilse, her zaman bir umut vardır. bekleyiniz. ama her şeyi de karşıdan beklemeyiniz.

ne demiş üstad;
beklemek cehennemdir. ama beklerim seni.

demek ki acı verse de yapılan bir eylemdir. bana kalırsa o kişi için değip değmeyeceğine bakın.

iett durağında doğu ekspresini beklemek.

"-hâlâ bekliyor musun?
+beklemek, şimdi hiç duymayan birine dünyanın en güzel şarkısını söylemek kadar anlamsız"
cem adrian & aylin aslım - herkes gider mi? -->

en azından bekledim diyerek kendini avutacak olan kişi...

çocukluğumda okuduğum karikatürist kemal gökhan gürses'in ağaç yaşken eğilir çizgi öykü dizi*sinden aslında bunların hepsi hikâye'de geçtiğini tahmin ettiğim 'hiç gelmeyecek birini beklemek' temalı bir bölüm anımsıyorum. godot'yu beklerken nasıl bir ruh hâli, nasıl bir boşlukta gayesiz devinim ise o bölüm de öyleydi işte. beklenen bazen ömür törpüsü bir kişidir. o kişi aslında sensindir. gelmez. gelmezsin. günler bir yüzünde pespayelik, bir yüzünde ihtişamla gelir geçer. insan sûretlerinin ayrıtları belirsizleşir. günler aylara ve aylar yıllara devreder umudu. oksitli umutlar çoktan zehirlemiştir benliği.

mutlak anlamda tanımsızlıktır.
ısırmış kuyruğunu bir yılandan farksızdır.
ne 'o' gelecektir ne de sen gideceksindir.
bekleyiş... bekle... bek...
arafta sıkışmışlık bu olsa gerektir.

(bkz: ismail abi)