hiç gelmeyecek birini beklemek

geldiğinde hiç bir şeye takılmadan, amaaan iki günlük dünya hadi eğlenelim diyecekse gelsin.
yoksa değmez ya

hiç gelmeyecek birini beklemek için hayat fazla kısa.

beklenmedik zamanda gelene şans verin.

ölümü bekliyoruz zaten hali hazırda daha başka bir insanı da beklemek niye.

çılgınlık

sizi sevecek milyon tane insan, sizi bekleyecek bir milyon tane yakışıklı/güzel varken...
boş verin. savaşta arkadaşınız ölünce yaşamaktan ve mücadele etmekten vaz mı geçeceksiniz?
hayattan da sevgililerden de vazgeçmeyin. gelmeyenlere takılmayın, geride bırakmasını bilin.
gelenlere merhaba, gelmeyenlere elveda deyin.. üzmeyin kendinizi gelmeyenler için.

içi acıtsa da bir umut dersin, bazen beklemekten vazgeçersin ama olmaz öyle de sonra yine beklersin.

(bkz: o gemi bir gün gelecek)

spor için yapılabilir ya da güzellik yargılamasına katılan iddiasız güzelin yaptığı bir eylem gibi olabilir.
iddiasız sakin bir eylem.
bir ara beni de beklesin, ona göre gelmiycem.

ne çektiysek umuttan çektik zaten.

(bkz: godot)

en azından diri tutar. kendi yarattığın hayal dünyasında oyalanırsın, yeter ki daha iyi bir seçenek bulursan onu kaçırma!

bu konuyu daha geniş perspektifte yorumlayan bir eser için bkz: tatar çölü.

kendi ellerimizle mutsuzluğa ışık tutmanın tabiri caizse en külfetli olanıdır.
yüktür taşıyanın sırtına, kamburdur. gün geçtikçe, o gelmedikçe canınızı yakar. içinizi kemirir. vaz geçmek istedikçe aranızdaki bağ tutar yakanızdan, gitmenize izin vermez. ee haliyle beklemekten vaz geçmekte bir o kadar zor olacaktır.

ne demiş ramiz dayı!! kavuşursan aşk olmaz ki

ismail abinin gemideki babasını beklemesi.

ben birini sevmiyordum. o da beni sevmiyordu. bir gün bir yerde randevulaştık. ben gitmedim.o da gelmedi.

*

kim demiş hiç gelmeyeceğini.
yağmurlu bir günde karşılaşırsınız belki

yanlış insanlar üzerine hayaller kurmayın.
hiçbirşeyi zorlamayın.
kendiliğinden geleni sevin..
eğer değer vermiyorsa ona vereceğiniz değeri kendinize verin.
kimse sizden önemli değil ve sizler kimsenin sevgisine muhtaç değilsiniz.
aslında bir insana kendinizi çok bağlamanızın nedeni onu hak etmediği hayallerinizde yaşatmanızdır.
kafanızda bitirin düsünmeyin.
sizi umursamayan umrunuzda olmasın yüceltmeyin bu kadar... kendinize yetin arkadaşlar..
kendinizi sevin..
kendinizi çok sevin.

başlığı okur okumaz, içimde şiddetli bir biçimde buraya bir şeyler yazma hissi belirdi. lakin ne yazacağımı bilmiyorum. spontane bir şeyler yazıp içimdeki bu sıkıntıyı atmak istiyorum.

26 yaşımı dolu dolu yaşadım. 27 yaşımın içindeyim. 6-7 yaşımdan beri, kan bağımın olmadığı biri tarafından sevilmek gibi, belki sizin için abuk subuk gelecek bir hayali taşıdım yüreğimde. bu yaşımda gizli bir bir şeylerin yoğunluğuyla yazın yeteneğimi harmanlayıp ortaya dramatik bir şeyler çıkarma isteğiyle böyle yazmıyorum.

bazı insanlar hayatıma girdi. bazıları bana içinde bulunduğum durum içerisinde çok farklı bir gerçeklikte göründü. görür görmez "aşık böyle bir şeymiş" dediğim de oldu.

fazla uzatmayayım. beklemek umduğunuz gibi bitmese de, sizlere bir şeyler öğretir. belki umduğunuz gibi bitmez. ama öğretir. eğer gücüm ya da umudum buna değer diyorsanız, bekleyin.

ben mi? ben viktor narovski gibiyim sanırım.

(bkz: the terminal)

(bkz: saudade)

portekizcede “bir kimsenin yokluğunda hissedilen derin özlemi ve bir zamanlar kaybettiğin bir şeyin bir daha asla senin olamayacağını anladığın an yaşadığın his” anlamına geliyor.