hiçbir şekilde kopulması mümkün olmayan toksik ilişkiler

ilişkide her zaman omurgalı bir tarafın olması gerekir. elini masaya vurup bir daha gelmemecesine bitti diyebilecek.

iki taraf toksikse genelde mahkemede bitiyor. belki de bitmiyor, mahkemeden sonra eve gidilip yine bir bal dudaktan alınıyor.. karışık işler.

ne onunla ne onsuz lafları zerk oluyor. ne sen kopabiliyorsun ne o. loopa giriyorsun. sen yükselirken o alçalıyor ya da tam tersi. halbuki sevişirken bunlar akla hiç gelmiyor. sadece zaten alıştığın tende kayboluyorsun.

önce düşen önce parlıyor sonra. yediremiyor kendine. bu kadar şey olurken hala nasıl bu kadar nefret edebiliyorum diyor.. sevmiyor, sevilmiyor.. nefret.. ayakta tutuyor her şeyi. temeli nefret olan şeyin de gerisi sadece halvet oluyor. o an için iyi oluyor sadece.

omurgalı olmak önemli.

farkında olmadan bağımlılık seviyesine yükselmiş ya da inmiş ilişkilerdir.

ya daaaaaa

ya tamam burada iyiyim iyi kötü idare ediyorum, artık bu saatten sonra ben nasıl yeniden başlarım, ne olur ne biter, illaki bakınca ya tamam o da beni seviyor vs diyerek kişinin kendisini manipüle ederken tutunduğu ilişkilerdir.

yıllarca verilen emeği , zamanı gözden çıkaramıyordur . bir arkadaşım vardı 6 yıllık sevgilisi ne yapsa tölere ederdi sanki kendini ona mecbur gibi hisseder nasibinin başkası olmayacağına kanaat getirmiş gibi hipnotize olmuştu . ona sorduğumda yılları mı verdim kanka kolay değil bir anda çekip gitmek derdi .

normal sözlükle ben